గోల్మాల్
హలో, హాయ్, నమస్తే, వందనాలు!
తిరిగి వచ్చేసాము చేసేందుకు గోలుమాలు
విసుగు క్షణాలకు రంగులు పూసేందుకు
వేడుకలు ఆగవు ఎంతవరకూ
మన స్నేహానికి గొప్ప పేరు
మాతో చేతులు కలపండి మీరు
సిగ్గు బిడియం ఇంక వదిలేసేయి, కేక పెడుతూ ఇక అరిచేసేయి
గోల్మాల్
అయిపోతోంది అంతా గోల్మాల్
అంతా
అయిపోతోంది అంటా అంతా
బాధలను ఏమార్చి, మనసారా నవ్వేసేయ్
ఆందోళనలన్నీ పక్కన పెట్టి
నీ గుండె గంటను మ్రోగించేయ్
పెదవులతో ఈలలు వేయ్
రోజూ పండుగలే చేసేసేయ్
ఉత్సాహం ఎంతుందో చూపెసేయ్
గట్టిగా నువ్వు అరిచేసేయ్
గోల్మాల్
అయిపోతుంది అంతా గోల్మాల్
గోల్మాల్
అయిపోతుంది అంతా గోల్మాల్
ఊటీ, తమిళనాడు
నీ కథ ఇంకా ముగియలేదు
జనాలు చెప్పేది నిజమే.
నేనిక్కడ పని చేయనే కూడదు.
ఇది చాలా భయంకరమైన చోటులా ఉంది.
ఆనా మ్యాడమ్.
పుస్తకాలన్నీ సర్దేశాను.
-ఇంక వెళ్ళచ్చా? -సరే.
తాళం ఇక్కడ పెట్టేసేయి, నేను తరువాత వెళతాను.
మ్యాడమ్, బాగా పొద్దుపోయింది, చీకటి పడింది కూడా.
భయపడకు పీటర్. నేను వెళ్తానులే.
-అక్కడ పెట్టేసేయి. -అలాగే మ్యాడమ్.
ఏంటి నీ బాధ?
నీవు నన్ను చూడగలవా?
నా పేరు రామ కృష్ణ అయ్యర్.
జననం 1956. మరణం 2016.
నీకు అన్ని ఆత్మలూ కనిపిస్తాయా?
చిన్నప్పుడు, దేవుడిని ఒక బహుమతి కోసం ప్రార్థించేదాన్ని.
ఇదే దేవుడి బహుమతిగా దొరికింది.
బహుశా, అందుకేనేమో.
చనిపోయాక కూడా తిరుగుతూ తిరుగుతూ ఇక్కడకి వచ్చి చేరుకున్నాను.
-దయచేసి నాకో సాయం చేయగలవా? -చేస్తాను.
మాది బ్రాహ్మణ కుటుంబం.
కానీ, నా కూతురు, ప్రేరణ ఒక ముస్లిం అబ్బాయిని ప్రేమించింది.
దానికి నేనెలా ఒప్పుకుంటాను? అందుకే తనని కాదనుకున్నా.
ఏళ్ళు తరబడి, తనతో మాట్లాడలేదు.
కానీ ప్రతీ యేడు తన పుట్టినరోజున ఒక లేఖ వ్రాసేవాడిని.
ఎందుకంటే ఎంతలా తనని మిస్ అవుతున్నానో తెలుసుకున్నాను కనుక.
కానీ వాటిని పోస్టు చేసే ధైర్యం చేయలేక పోయాను.
ఇంతలో నేను చనిపోయాను.
ఆ ఉత్తరాలన్నీ తనకి అందజేస్తావని అడుగుతున్నా.
తనని మన్నించానని నా కూతురికి తెలియచేయి.
నాకు తనంటే ప్రాణం.
ఇదెలా సంభవం? వాటిని నేనెలా చూడ గలుగుతున్నాను?
వాటితో ఎలా మాట్లాడ గలుగుతున్నాను?
ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నలు.
దీనంతటి సారాంశం ఏంటంటే,
భగవంతుడి సంకల్పం ఉంటే, అన్నిట్లో లాజిక్కు కాదు కేవలం మ్యాజిక్కే ఉంటుంది.
కానీ కోరికలు అసంపూర్ణంగా మిగిలిపోయిన
కొన్ని ఆత్మలూ ఉంటాయి.
బహుశా అందుకే దేవుడు నన్నెన్నుకుని ఉంటాడు
ఒక మాధ్యమంగా మారి వాటి తీరని కోరికలు పూర్తి చేయడానికి.
తద్వారా వాటికి మోక్షం కలగడానికి.
చిన్ననాటి నుండి ఇలా ఎన్నో ఆత్మలకు సాయం చేసాను.
కానీ ఒక్క ఆత్మ మాత్రం ఉండేది
దాని కథ నా జీవితంతో ముడి పడి ఉండేది.
ఇది ఖచ్చితంగా విని తీరాల్సిన కథే.
ఈ కథ ఆరంభం జమునాదాస్ అనాధాశ్రమం నుండి అవుతుంది.
జమునాదాస్ గారు తన కాలంలోనే ఒక గొప్ప వ్యాపారవేత్త.
సమాజం పట్ల అతనికి సేవానిరతి ఎంతగా ఉండేదంటే
ఓ రోజు తన పూర్తి వ్యాపారాన్ని మూసేసి
అనాధలకు ఓ ఆశ్రమం నిర్మించారు.
జమునాదాస్ అనాధాశ్రమం.
ఆ అనాధాశ్రమంలోకి వచ్చిన మొదటి బాలుడే గోపాల్.
వీడికి కోపం ముక్కు మీదా, మెదడు మోకాళ్ళలో ఉండేవి.
ఇక వీడి పేరు మాధవ్.
ఎదుటివాళ్ళ విషయంలో వేలు పెట్టడం వీడికి మహా సరదా
ఆ వేలు విరచేయడమంటే గోపాల్ కి అంతే సరదా.
అయ్యో.
రాత్రుళ్ళు గోపాల్ చీకటంటే భయపడేవాడు.
భయపడకురా, నేనే లక్ష్మణ్ని.
అందుకే గోపాల్ లక్ష్మణ్ తో స్నేహం చేసాడు.
లక్ష్మణ్.
-నేనా? -నువ్వు కాదు, వాడు.
ఇక్కడ మరో లక్ష్మణ్ ఉండేవాడు.
ఇక వీడి పేరు లక్కీ.
పాపం వీడికి మాటలు రావు.
ఆశ్రమంలోని పిల్లలందరిలో
జమ్నదాస్ గారికి ఎంతో ఇష్టమైనవాడు పప్పీ.
మతిమరపు మేళం.
ఏంటి విషయం, పప్పీ?
పప్పీనా? సిగ్గులేదూ?
అలా, ఓ రోజు...
ఈ పాపకి జ్వరంగా ఉంది.
ఈ పాప నవ్వగానే వాళ్ళందరూ ఖుషీ అయిపోయారు.
అందుకే పిల్లలు ఆమెకు ఖుషీ అని పేరు పెట్టారు.
-ఖుషీ. -అవును! ఖుషీ.
సాధారణంగా అందరూ తన కుటుంబ సభ్యుల్లో, బంధువుల్లో
ప్రేమ, ఆప్యాయతలు వెతుక్కుంటారు.
కానీ, ఇటు చూడండి,
ఈ పిల్లల మధ్య ఎటువంటి బంధమూ లేదు
ఒక్క ప్రేమ బంధం తప్ప.
ఇది నేనే. ఆనా మాథ్యూ.
ఈ లైబ్రరీ మా నాన్నది.
ఆశ్రమం నుండి పిల్లలు ఇక్కడకి తరచూ వచ్చేవారు.
చినప్పటి నుండి నాకు ఆత్మలు కనపడేవి.
ఈ విషయం ఆ ఐదుగురికి తెలుసు.
ఆనా, మళ్ళీ మొదలా? ఈ సారి ఎవరు కనిపిస్తున్నరు?
స్టెల్లా ఆంటీ.
-ఆమె మూడు రోజుల క్రితం చనిపోయింది. -ఏంటి?
-చూడు! నీ పక్కనే నిలబడింది. -లక్ష్మణ్!
భయపడకు గోపు.
భూతాలూ, దెయ్యాలు, ఆత్మలు. గోపాల్ వీటన్నిటికీ భయపడేవాడు.
మాధవ్ దాన్ని అదునుగా తీసుకునేవాడు.
గోపాల్, బంతిని కొట్టింది నువ్వు. నువ్వే వెళ్లి తీసుకురా.
ఆశ్రమం పక్కనే
జమునాదాస్ ప్రియ మిత్రుడు, కర్నల్చౌహాన్ యొక్క బంగాళా
ఏళ్ళ తరబడి తాళం వేసి ఉండేది.
మాధవ్, లక్కీ, లక్ష్మణ్, గోపాళ్ళ మధ్య సఖ్యత ఉండేది కాదు.
గోపాల్ నీకేన్నో సార్లు చెప్పాను.
ఎప్పుడూ ఎవరో ఒకరితో గొడవ పెట్టుకుంటూ ఉంటావ్.
వెళ్ళు, వెళ్లి ఆశ్రమం గేట్ బయట నిలబడు.
-మాధవే మొదలుపెట్టాడు. -పో!
గోపు, నేను కూడా నీతో వస్తాను.
జమ్నదాస్ గారు పిల్లల్ని బాగా తిట్టాడు.
లక్ష్మణ్, మనం ఇంకిక్కడ ఉండద్దు.
అలా గోపాల్ లక్ష్మణ్లు ఆశ్రమం విడివి వెళ్ళిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
మాధవ్, లక్కీ, లక్ష్మణ్లు కూడా ఆశ్రమం వదిలేసారు.
జమునాదాస్ గారికి పిల్లలు బాగా గుర్తుకొచ్చేవారు.
కానీ ఆ ఐదుగురిని బాగా మిస్ అయ్యేది మాత్రం ఖుషీనే.
ఎవరో ఖుషీని దత్తత చేసుకొనే రోజు రానే వచ్చింది.
ఖుషీకి మాత్రం ఒకటే ఆలోచన వెంటాడేది.
వాళ్ళు ఎక్కడ ఉండుంటారు? ఏమి చేస్తూ ఉండి ఉంటారని.
ఒరేయ్, బబ్లీ, ఈ స్థలాన్ని మేము ఆక్రమించాం.
-మీరేమీ చేయాలే... -మాట్లాడకు! పనికి మాలిన యదవ!
నేను ఈ స్థలాన్ని ఖాళీ చేయిస్తానుగా, పేదల పాలిటి పెన్నిధి.
అవునా. అయితే నువ్వు ఖాళీ చేస్తావా?
కాదురా మూర్ఖుడా. ఈ, పి.ఐ.ఎల్.ఓ.టి. ప్లాట్
ఖాళీ చేయించేది నా మిత్రుడు, గోపాల్.
అవునా! అయితే, వీడేనా గోపాల్ అంటే.
ఈ బక్కవాడు ఏం చేయగలడు?
శివుడికి ముందు నంది వచ్చినట్టు,
నాయకుడికి ముందు అనుచరుడు వస్తాడు.
అర్ధమయ్యిందా. పంది నాయాళ్ళ. వాడొస్తున్నాడు.
నూటికి నూరు శాతం మిమ్మల్ని వేలాడదీస్తాడు.
రెండొందల శాతం, మిమ్మల్ని కాటికి పంపుతాడు.
మూడొందల శాతం, మిమ్మల్ని ఇక్కడ నుండి ఊడ్చి పారేస్తాడు.
ఏమైంది? ఊపిరందట్లేదా?
-అందరికీ? -అందుకేనా నీ నోట్లోంచి గాలి పోతుంది?
అవమానం! ఇది అవమానం!
గోపు, వీళ్ళని విరగతీయి, నాశనం చేయి, చంపేసేయి.
గోపు!
వీడు రాత్రుళ్ళు భయంతో నిద్రపోడు,
పగలు పూట కునుకు తీస్తాడు.
గోపు, లేవరా, గోపు.
వీడు నిద్రాసుందరిలా పడుకుంటే పనెలా జరిగేది?
నిజానికి వీడే నన్ను అవమానిస్తున్నాడు.
గోపు, ఇలానే సాగితే,
మనని సంఘంలో ఎవరూ గౌరవించరు.
నాకొక ఐడియా వచ్చిందిగా.
నేనూ మీ రాజేష్, రేడియో మిర్చీ నుండి
ఇప్పుడు మీరు వినబోయేది దళపతి విజయ్ సూపర్ హిట్ పాట.
అయితే ప్లాట్ ఖాళీ చేయించడానికి స్వామీ నిన్ను పంపాడా!
ఈ ఏరియాలో మమ్మల్ని ఢీకొనే వాడే లేదు.
రేయ్, పోరా.
-వేలు, వేలు చూపిస్తున్నాడు... -అరేయ్, పోరా!
ఓయ్...
ఆసుపత్రి.
ఒరేయ్! రండి రా.
భలే చితక్కోట్టేసావ్ కదరా బాబు.
గోపాల్.
స్థలం ఖాళీ చేయించినందుకు ఈ డబ్బు ఉంచు.
పండగ చేసుకో.
ఇది జమ్నదాస్ గారి ఆశ్రమానికి పంపించేసేయి.
ఎవరో గానీ సరిగ్గానే అన్నారు. దానగుణం ఇంటి నుండే మొదలవుతుంది అని.
గోపాల్ నీలో మంచితనమూ ఎక్కువే, ధైర్యమూ ఎక్కువే.
నేనిప్పుడే ఊటీకి వెళ్లి అనాధాశ్రమానికి ఈ డబ్బు ఇచ్చి వస్తాను.
ఎటూ చీకటి పడుతోంది.
చీ-చీకటా.
కున్నూర్ లో చీకడి పడితే,
పోస్ట్ మ్యాన్ కూడా ఉత్తరాలు పంచడానికి భయపడతాడు.
ఎక్కడికి వెళ్ళాడో నా హీ-మ్యాన్?
ఇంకా నాకు ఓపిక లేదు స్వీటీ.
అర్జెంటుగా వచ్చేయి.
అర్జెంటీనా కాదు, అర్జెంటుగా వచ్చేయి. త్వరగా.
నా మీదొట్టు.
ఇంత కష్ట పడి
మా ఇంటివాళ్ళకి తెలియకుండా ఇంత పెద్ద ఇల్లు కట్టాను.
రా స్వీటీ. వుయ్ విల్ హ్యావ్ ఏ బాల్.
ఫుట్ బాల్ కాదు. పండగ చేసుకుందాం అని!
నువ్వు వచ్చేసరికి, నేను చన్నీటి స్నానం చేసి వెచ్చగా సిద్ధమై ఉంటాను.
పదండి.
లక్కీ, వాడు బాత్ రూమ్ లో ఉన్నాడు, నువ్వు మేడ మీదకెళ్ళు.
లక్ష్మ...
రక్తం! రక్తం!
రక్తం!
దయ్యం! దయ్యం!
దయ్యం! ఎవరైనా కాపాడండీ!
దీనికి ఒకటే మార్గం నాయుడు గారు.
మీ ఇంటిని రెండు కోట్లకు అమ్మేయండి.
అయ్యో అది నాలుగు కోట్ల విలువ చేస్తుంది వసూలీ బాబు.
చాలా నష్టం ఆవుతుందండీ.
మీ ఇల్లు దయ్యాల కొంప అని కున్నూర్లో అందరికీ తెలుసు.
ఏదో నా మంచితనంతో మీకు రెండు కోట్లు ఇస్తానంటున్నాను.
ఏదైతేనేం, మీకు కావాల్సింది కేవలం సరదాగా గడపటమేగా?
దగ్గరలోనే మరో బంగాళా ఉంది
దాని ధర క్షణక్షణం పెరిగిపోతోంది.
-మూడు కోట్లు. -ఎంతన్నారు?
-మూడు కోట్ల, 10 లక్షలు. -క్షణంలో పది లక్షలు పెంచేసారా?
చెప్పానుగా, ధర క్షణక్షణానికీ పెరిగి పోతుందని.
-అయితే వెంటనే ఖాయం చేసేయండి. -అలాగే.
స్వీటీ అడ్రస్ మారింది.
అబ్బాయిలు!
వసూలీ బాబూ జిందాబాద్!
-వసూలీ బాబూ జిందాబాద్! -ఇంక చాలు!
-ఇదిగో మీ డబ్బు. -థాంక్ యు.
నాకొక విషయం చెప్పు మాధవ్.
ఏ విషయం చెబితే జనాలు
దయ్యాలున్నాయని నమ్ముతారు?
అది చాలా సులువు, వసూలీ బాబూ.
మనిషికి భయముంటుంది. భయముంటే మూడనమ్మకం ఉంటుంది.
-అది ఉంటే, దయ్యం ఉన్నట్టే. -అవును కదా.
అంతే కాదు, దెయ్యముంటే పిశాచముంటుంది. సాంబార్ ఉంటే చట్నీ ఉంటుంది.
-ఎక్కువ సాగతీస్తే ప్యాంటు చినుగుతుంది. -నోరుముయ్యరా!
ఇదిగో.
ఓహో విరాళమా. జమునాదాస్ ఆశ్రమానికేగా.
మనుషులు మొదటి ప్రేమని మర్చిపోలేరు.
-మేము మా మొదటి ఇంటిని మర్చిపోలేము. -అవును.
అన్నట్టు గుర్తొచ్చింది,
ఎవరో ఆక్రమించి ఉన్న స్వామి గారి స్థలం విషయం ఏమైంది?
ఏం చెప్పనయ్యా. మీ చిన్ననాటి మిత్రులున్నారే గోపాల్, లక్ష్మణ్ లు.
వాళ్ళు బబ్లీ చేత దాన్ని ఏనాడో ఖాళీ చేయించేసారు.
చిన్ననాటి స్నేహితులా?
అలాంటి స్నేహితులకంటే శత్రువులు ఉత్తమం.
-మాధవ్. -చెప్పు.
-ఈ గోపాల్ ఎప్పుడూ మన పని చెదకోడుతూ ఉంటాడు. -అవును.
ఏం చేద్దాం వాడి సంగతి?
ఎప్పుడైనా బలవంతుడు హద్దు మీరుతుంటే,
వాడి బలహీనతపై దెబ్బ కొట్టాలి.
బలహీనతా?
అవును.
భయం.
-అవును. -చీకటి.
దయ్యం!
నన్ను దయ్యాలు, భూతాలనుండి కాపాడు.
దుష్ట శక్తులనుండి నన్ను కాపాడు.
చెడు ఆత్మలు, పిశాచులను నా దరికి రానివ్వకు.
దేవుడా, నన్ను దయ్యాలు, భూతాల నుండి కాపాడు.
భగవంతుడా, నన్ను దయ్యాల నుండి కాపాడు.
దేవుడా, నన్ను దయ్యాలు, భూతాల నుండి కాపాడు. భగవంతుడా, నన్ను దయ్యాల నుండి కాపాడు.
గోపు, నేను లక్ష్మణ్ని. శాంతించు.
నువ్వు మరీను.
పగలు పది మందిని కొడతావు
రాత్రి పడుకోటానికి వణుకుతావు.
కాస్త సేదతీరు.
పదా, పడుకుందాం.
లక్ష్మణ్, భూతం.
ఏంటి! ఏమయ్యింది గోపు?
అది సుందరి, గోపు.
మన పక్కింటి పెంపుడు కుక్క సుందరి.
ఎన్నో సార్లు చెప్పాను, భూతాలూ లాంటివి ఏమీ ఉండవని.
గోపు, ప్లీజ్.
క్రిస్మస్ రోజు అందరూ అంటారుగా,
"శాంటా వస్తాడు!" అని.
కానీ అందరికీ తెలుసు రాడు అని.
అలాగే, దయ్యం అనేది ఏదీ ఉండదు గోపు.
నువ్విలా రా, ఇలా రా. నా ఒళ్ళో బజ్జో.
నాకు తెలుసు నువ్ మహా అల్లరి.
జోలపాట వినేవరకూ నిద్రపోవుగా. ఇలా రా.
జమ్నాదాసు ముద్దుల బాలుడివి
లక్ష్మణుడి ప్రియ గోపాలుడివి
దయ్యమంటూ ఏదీ లేదు
దాని దోస్తు కూడా ఇటు రాలేడు
గోపు! గోపు!
లైట్లన్నీ ఆరిపోయాయి
భయపడకు గోపు, భయ పడకు!
-నేనెళ్ళి చూసొస్తాను. -అలాగే.
-నువ్వెక్కడికీ వెళ్ళకు. -సరే.
ఎక్కడికీ పోకు గోపు.
అదీ సంగతి! ఇదంతా మీ అల్లరి పని అనమాట.
అవును! పిరికి పందా.
అవమానం!
గోపు! గొపూ, ఇలా రా. బయటకి రా. ఇలా రా.
ఇలా రా గొపూ. వాళ్ళని చితకబాదు.
-రా, గోపు. -అదీ.
రా గోపు, రా.
చీకటికి భయపడకు గోపు.
నేనిక్కడే ఉన్నాను. వెళ్లి వాళ్ళ పని పట్టు.
గోపు, నువ్వు మా వ్యవహారాల్లో వేలు పెట్టావో
నీకు జీవితాంతం చీకటే మిగులుతుంది.
ఒరేయ్!
నువ్వు గోపుకి హెచ్చరిస్తున్నావేమిటి?
-మొదట, మీరు లైట్లు వేయండి. -మొదట మీరు బయటకి రండి.
-వేయండి. -రండి.
వేయండి...
బబ్లీ!
-దాడి చేయ్! -సారీ, గోపు!
మేము ఊరికే ఆట పట్టించడానికి వచ్చాం.
-క్షమించు. గోపు. -కాసేపు విరామం!
కాసేపు, విరామం!
ఇంక ఆపండి!
చిన్న పిల్లల్లా కుప్పిగంతులు వేయడం ఆపండి.
ఈ జిత్తులమారికి నా వీరులతో ఏంటి పని?
-మీకో చెడు వార్తా. -ఏంటది? ఏమయ్యింది?
గోపాల్, నీ డబ్బు తీసుకుని అనాధాశ్రమం వెళ్లాను.
అక్కడికెళ్ళాక తెలిసింది, జమునాదాస్ గారు కన్నుమూశారని.
రేపు ఆయన సంస్మరణ ఉంది.
మీరందరూ వెళ్ళాల్సిందే అని నా అభిప్రాయం.
గోపు.
-మనం వెళ్దాం. -మేము కూడా మీతో వస్తాం.
-సరే. -గోపు, వీళ్ళతోనా!
ఇంక వెళ్లి పడుకోండి అబ్బాయిలు.
రేపు జమునాదాస్ గారి సంస్మరణ ఉంది.
ఐదుగురూ కలిసి అయితే బయలుదేరారు కానీ వాళ్లకి ఏమాత్రం తెలియదు
ఇక్కడ నుండి వాళ్ళ జీవితం మారిపోతుందని.
జమునాదాస్ అనాధాశ్రమం
ఏవండి. జమునాదాస్ గారి సంస్మరణ జరిగేది ఇక్కడేనా?
మొదలవడానికి ఇంకా సమయం ఉంది.
అలాగే.
పదా ఈలోపు ఆశ్రమమంతా తిరిగి చూసొద్దాం.
-సరే. -పాతికేళ్ళు అయ్యాయి.
ఏమేం మార్పులు జరిగుంటాయో ఏమో.
అసలేమీ మారలేదుగా.
అన్నీ మునుపటి లాగానే ఉన్నాయి.
అవును గోపు.
కానీ ఎవరో అన్ని చోట్లా పెయింటింగులు వేసారు.
గోపు. మన దయ్యాల కొంప. గుర్తొచ్చిందా?
దాన్నెలా మర్చిపోతాం.
చిన్నప్పుడు వాడిని భయపెట్టేసేది.
బుద్ధి పోనిచ్చుకోరు కదా?
లిఫ్టు కావాల్సి వస్తే ముఖం దీనంగా పెట్టి బ్రతిమాలుకున్నారు.
"గోపు, ప్లీజ్" అని.
అది చిన్న నాటి విషయం, అర్ధమయిందా?
-ఇప్పుడు గోపు ఎవరికీ భయపడదు. -అవునా.
-నిజమా? అయితే అందులోకి వెళ్ళమని చెప్పు.
చూద్దాం ఈ చిట్టెలుక లోపలి వెళ్లి పులిలా బయటకేలా వస్తుందో.
గోపు, వాళ్లకి చూపించాల్సిందే. నిరూపించు.
నీకెంత ధైర్యముందో వాళ్ళకి చూపించు.
-వాళ్ళకి చూపించు, గోపు. -మాకు చూపించు!
-అదీ, గోపు. -అది!
-చూడండిరా. -నీ ధైర్యం చూపించు గోపు.
-నువ్వందరికంటే ధైర్య వంతుడివి గోపు. -మమ్మల్ని కూడా చూడనివ్వు.
అవును, గోపు, వెళ్ళు. వాళ్ళకీ తెలియాలి!
నువ్వేంటి సమయం వృధా చేస్తున్నావ్. ఇంత దూరం వచ్చాం కదా.
వెళ్లి జమునాదాస్ గారిని కలిసావా లేదా?
-బాగోదు కదా. -అయ్యో.
-నువ్వన్నది నిజమే. -వెళ్ళు.
-ఇప్పుడే తిరిగోస్తాను. -మా తరపున కూడా నమస్కారం చెప్పు.
ఆయన నన్ను గుర్తు పడతారు అనుకుంటా.
అబద్ధాల కోర్లు.
దయ్యం!
ఎంత పిరికి వాడో!
-పిల్లని చూసి భయ పడిపోయాడు. -ఒరేయ్...
ఎవరది?
-ఎవరి గొంతు అది? -చైనా పిల్లిది!
పరిగెత్తండి.
ఆగండి.
ఎవరు మీరంతా? లోపలికెలా వచ్చారు?
-ఏం చేసారు మీరంతా? -మేమేం చేయలేదు.
అసలు మీరంతా ఎవరు?
మేమిక్కడ జమునాదాస్ గారి సంస్మరణకి వచ్చాము.
మా చిన్నతనమంతా ఇక్కడే గడిచింది.
ఈ అనాధాశ్రమం లో మేమే మొదటి వాళ్ళం.
-అవును. -ఆగండి.
-నువ్వు లక్కీవి కదా? -అవును.
నువ్వు, మాధవ్.
-గోపాల్. -గోపు.
-ఇంకా వీళ్ళు లక్ష్మణ్లు. -బాబోయ్!
-మీకెలా తెలుసు? -మీకు మేం తెలుసా?
అవును.
నాకు వెళ్ళు తెలుసు.
-ఏంటి? నన్ను గుర్తు పట్టలేదా? -మీరెవరు?
-ఎవరో కాదు. ఆనా. ఆనా మాత్యు, లైబ్రేరియన్. -ఆనా!
-ఓహో! ఆనా మాత్యు రా. -ఏ ఆనా?
అదే మన దయ్యాల 'గూగుల్' తల్లి. లైబ్రరీ...
అవును, కదా!
మీ లైబ్రరీ ఎలా నడుస్తోంది?
ఖాళీ గా ఉన్నా, దయ్యాలతో అయితే నిండి ఉందని చెబుతుందేమో.
ఈమె మమ్మల్ని దయ్యాలు అనుకున్నది.
-ఎవరు? -ఈ పిల్ల.
ఈమెనా?
అవును, ఈ పిల్లనే.
ఆమె మమ్మల్ని చూసి భయపడింది, మేం అయిదుగురం ఆమెను చూసి భయపడ్డాం.
ఒక్క నిమిషం! మీరు ఎవరి గురించి మాట్లాడుతున్నారు?
సర్, వీళ్ళు మాట్లాడేది దామిని గురించి.
దామినినా? ఆమెకు భయపడక్కర్లేదు..
-ఆమె ఈ ఇంటి సంరక్షకురాలు. -ఓహో, ఆయానా.
-ఓహో, ఆయా. -పనమ్మాయి అంట.
మనమ్మాయిలా ఉన్నా, పనమ్మాయి.
సరి అది వదిలేయ్.
ఆనా, నువ్వెంత పొడవుగా ఎదిగిపోయావ్.
అవును, నీకంటే పొడవుగా.
ఎత్తు, రంగూ, రూపు.
సరే.మీరు వెళ్ళండి.
-సంస్మరణ మొదలుతూ ఉంటుంది. -అవును.
-మనం తరువాత మాట్లాడుకుందాం. -కలుద్దాం.
-సరేనా. -సరే.
-శుభోదయం, మ్యాడమ్. -శుభోదయం.
-ఆనా. -ఏంటి.
-నీకు ఇప్పటికీ దయ్యాలు కనపడతాయ? -కనపడతాయి గోపాల్.
-గోపు. -సర్, నమస్కారం.
సర్, డాండే గారు.
-ఎలా ఉన్నావు డాండే గారు? -బాగున్నాను.
మంచిదయింది, నీవు కూడా వచ్చావు.
-సరే, పదా. -మీరెళ్ళండి, కాసేపాగి వస్తాను.
చూడండి డాండే గారు, మన పోలీస్ స్టేషన్ కి రోజువారీ ఖాతాదారులు.
-మిమ్మల్ని చూసి బాధేసింది.. -ఏంటి?
అంటే, జమునాదాస్ గారి గురించి విని అని.
-చాలా బాధాకరం. -ఏదో సరదాగా అన్నాడు.
నాకు మీ అందరి గురించి బాగా తెలుసు.
నా దగ్గర నాటకాలడితే జైల్లో పడేస్తా.
మాధవ్, గోపాల్, లక్ష్మణ్.
గుర్తు పట్టారా?
-లేదు! -నన్ను గుర్తు పట్టలేదా?
-లేదంటున్నాంగా! -పప్పీ!
అయ్యూ ఈ పప్పీ కాదు, నేను పప్పీని.
పప్పీ!
ఒహో, మన పప్పీ!
-నీకు మతిమరుపు రోగం తగ్గిందా లేదా? -ఎప్పుడో తగ్గిపోయింది.
-కానీ జమునాదాస్ గారూ... -అదేలే.
మన చేతిలో ఏముంది.
జమునాదాస్ గారు నాకు అత్యంత సన్నిహితుడు.
ఆయన లేని లోటు మనకి తెలుస్తూనే ఉంటుంది.
ఈరోజు, ఆయన సంస్మరణ లో,
నేను జమునాదాస్ గారి శ్రేయోభిలాషిని స్తేజ్ పైకి పిలవబోతున్నాను,
ఆయనే, ఎన్ వి బిల్డర్స్ అధినేత, ప్రముఖులు అయిన
వాసూ రెడ్డి గారిని.
మా అమ్మ నాతో ఎప్పుడూ అంటూ ఉండేది
చనిపోయిన తరువాత అందరికీ స్వర్గలోకం ప్రాప్తిస్తుందని.
ఆమె తప్పు చెప్పింది.
జమునాదాస్ గారు బ్రతికుండగానే నేల పైన స్వర్గాన్ని నిర్మించారు.
ఈ ఆశ్రమం. మా బిల్డర్లు గృహాలు నిర్మిస్తాం.
కానీ ఆయన ఒక ఇంటిని నిర్మించారు.
ఇదే ఆశ్రమం లోని పిల్లల బంగారు భవిష్యత్తు కోసం...
జమునాదాస్ గారు చనిపోక ముందే
ఈ ఆశ్రమం యొక్క సర్వాధికారాలు
మా సంస్థ పేరున వ్రాసిచ్చేసారు.
ఈ అనాధాశ్రమాన్ని
బెంగుళూరు వంటి పెద్ద నగరానికి మార్చి, పిల్లల అభివృద్ధికి తోడ్పడమని
-ఆయన మమ్మల్ని కోరారు. -ఏంటి స్థల మార్పా?
మరిన్ని ప్రోత్సాహకాలు, మరిన్ని అవకాశాలు.
జమునాదాస్ గారు. ఆశ్రమంలోని ప్రతీ బిడ్డని తన సొంత బిడ్డలా చూసుకున్నారు.
కానీ ఆయనకు ప్రీతి పాత్రుడు మాత్రం...
పప్పీనే.
పప్పీ, దయచేసి నాలుగు మాటలు మాట్లాడాలి.
-వెళ్ళు. -ఒహో పప్పీ!
ప్లీజ్, స్టేజ్ పైకి రండి.
-నిన్నే పిలుస్తున్నారు. -వెళ్ళరా, పప్పీ.
-ఇంకెళ్ళు! -నువ్వే అర్హుడివి.
జమునాదాస్ గారి గురించి ఏం మాట్లాడను...
ఆయన నాకు స్వయంగా పాలు తాగించేవారు.
చిన్నప్పటి నుండి నన్ను పెంచారు.
ఆయన ఎంత కపటంతెలియని వారంటే...
మేడ మీద నడుస్తూ నడుస్తూ వెళ్లి, పోయారు.
జాగ్రత్తగా ఉండద్దూ.
ఇలా ఎక్కడైనా జరుగుతుందా?
ఏదైతేనేం.
ఈరోజున ఆయన సంస్మరణ సందర్భంగా నేను...
'మతిమరపు మాలోకం!'
అయ్యో!
ఇవాలా జమునాదాస్ గారి పుట్టినరోజు.
డీజీ ని పిలవండి.
రుచికరమైన వంటలు చేయండి. ఇదిగో.
ఇలా చూడండి ఆయన్ని. మనతో వీడియోలో మాట్లాడుతున్నారు.
ఆయన చిరునవ్వు చూడండి.
ఒరేయ్!
-దాక్కో. -మీరు కూడా వచ్చేసారా.
డాండే, యదవా! నువ్వొక్కడివేరా!
కానీ పోలీసు అధికారినని చెప్పుకుంటావు.
గాంధారీ, మాడు ముఖమా.
మాధవ్, నువ్వు బూజు లాగా విస్తరిస్తూనే ఉన్నావు.
లక్కీ.
హ్యాపీ బర్త్ డే చెప్పు.
లక్ష్మణ్! నా బుల్లి భీముడా.
ఆశ్రమం బయటనున్న మొక్క ఎదుగుతోంది,
కనీ నువ్వు మాత్రం అలానే ఉన్నావుగా.
లక్ష్మణ్ నంబర్ టూ, మొద్దు మాటల బాబూ.
గోపాల్, చిన్నప్పుడు మురుగన్ లాగా ఉండేవాడివి
పెద్దాయాక దేవ్గన్ లా ఉన్నావు.
అలా ఉండేవారు మన జమునాదాస్ గారు.
రెడ్డి గారు, ఈ పిల్లలను ఇక్కడ నుండి తరలించాలన్నమీ ఆలోచన మంచిదే.
నిజానికి, ఇదేప్పటి నుండో మీ విషయంలోనూ ఆలోచిస్తూ ఉన్నాను.
ఎన్నాళ్ళని ఇక్కడ కూతురు లేకుండా ఉంటారు?
నా మాట విని దుబాయ్ వెళ్ళిపొండి. నిఖిల్ దగ్గరకి.
మీ ఇంటినీ, వ్యాపారాన్ని మా కంపనీ చూసుకుంటుంది.
లేదు, రెడ్డి గారు.
ఈ ఇంటిలో నా కూతురి జ్ఞాపకాలున్నాయి.
దామిని కూడా ఇక్కడే ఉంది.
ఇప్పుడు ఆనా కూడా మాకు తోడుగా ఉంటుంది.
నిజానికి, నేనూ, ఆనా రెండు గదులను
అద్దెకి ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాం.
నలుగురు వస్తూ పోతూ ఉంటె, మనసు కూడా ప్రశాంతంగా ఉంటుంద.
ఉంటాను మరి.
ముసలి నాయాలు!
నేను ఇంటిని ఖాళీ చేయించాలని చూస్తుంటే
వీడేమో జనాలతో ఇంటిని నింపుతున్నాడు.
గోపాల్, జమునాదాస్ గారు ఆశ్రమం లోని పిల్లల క్షేమమే కొరుతూ ఉండేవారు.
నిఖిల్, వాసూ రెడ్డీల పుణ్యమా అని
ఇంత పెద్ద భాద్యతను స్వీకరించారు.
ఇంతకంటే దేవుడిని ఇంకేమి కోరుకోవాలి?
నీకు ఇదంతా గుర్తుండేలా చేయమని కోరుకుంటాం.
మాట్లాడకు!
జమునాదాస్ గారు నీకోసం ఇవి వదిలి వెళ్ళారు.
కొన్ని తీపి జ్ఞాపకాలు.
-నా కోసమా? -అవును.
ఈ ఆశ్రమంలో అందరికంటే పెద్ద వాడివి నువ్వే కదా.
ఇక్కడికొచ్చిన మొదటి వాడివి కూడా.
-ఇతడే మొదటివాడు. -అది తెలుసులే కానీ, ఇవేమిటి?
ఈ యశ్వంత్, ముస్తఫా, అంకుష్... ఏమిటి ఇవన్ని?
జమునాదాస్ గారు నానా పాటేకర్ కి వీరాభిమాని.
మర్చిపోయావా?
-మతిమరపు మేళం. -నేనా?
ఇవేళ అయన మనతో లేకపోవచ్చు,
కానీ ఆయన ఆత్మ మనని చూస్తూనే ఉంది.
నా ముందే నిలబడి ఉన్నట్లే అనిపిస్తోంది.
-జమునాదాస్ గారు. -ఓయ్!
-గోపు. -ఆయన నా మాటలు వింటున్నారు.
గోపు, పదా వెళ్దాం.
చీకటి పడేలా ఉంది.
-రా రా. -పదా.
అయ్యో!
-ఓయ్! -ఏమయింది? పదా పోదాం.
ఆ కుర్చీ...
-ఏంటి? -దానికదే ఊగుతూ ఉంది.
-దానంతట అదే ఊగుతోందా? -అవును!
-నిజమనా? -అవును!
అది గాలి ఊగుంటుంది, యదవ! పదా.
దానికదే అంట...
ఇది విను, లక్ష్మణ్.
గోపు.
ఏమయ్యింది?
ఐదుగురు వచ్చారు, తిరిగి వెళ్ళేటప్పుడు ఉన్నది ఐదుగురు కాదు...
లక్ష్మణ్, "క్రాంతివీర్" సినిమా పెట్టాను.
వచ్చేయ్ కలిసి చూద్దాం.
రారా లక్ష్మణ్.
త్వరగా రా. నానా డైలాగ్ మొదలవుతుంది.
గోపాల్.
-జమునాదాస్ గారిని హత్య చేసారు. -జమునాదాసా?
-వచ్చి కూర్చోరా. -గోపాల్, నేను చెప్పేది విను.
లేదు, మొదట నానా చెప్పేది వింటాను.
-గోపాల్. -నానా.
గోపాల్!
అయితే నానా చెప్పేదే వింటావన మాట.
శభాష్, శభాష్. ఒక్క దోమ మనిషిని పిచ్చోడిని చేసేస్తుంది.
అలానే, మనిషిని ఆవహించ గలదు కూడా.
ఒక్క దోమ.
లక్ష్మణ్, నానాని అనుకరించి నీ మాటా సవ్యంగా వచ్చేసింది.
ఏంటి లక్ష్మణ్? లక్ష్మణ్! అంటూ గోల. నేనేం మిమిక్రీ చేయట్లేదు.
బుద్ధి సరిగా లేకుండా సమాజానికి చెడు పేరు తెచ్చేవాడా!
నేను లక్ష్మణ్ని కాదు.
లక్ష్మణ్, చూడు, నన్ను భయపెట్టడం ఆపేయి.
లేదంటే, కొట్టెస్తాను.
శభాష్, శభాష్. భయం అంటే ఏంటో నేను నీకు చూపిస్తాను.
చూడు, ఇది నిజమైన భయం. చూడు!
గొప్పింటి వాళ్ళ మనసులు ఇరుకు! జమునాదాస్ గారిని హత్య చేసారు. అతని ప్రాణం తీసేశారు.
బాగుంది, బాగుంది.
అమ్మాయి లావుగా ఉంటే గర్భవతని కాదు.
జమ్నాదాసు ప్రియ గోపాలా
జరగబోయేది చూడాలి.
జమునాదాసు హత్యకు ప్రతీకారం
నువ్వే తీర్చుకోవాలి.
శభాష్...
ఆనా!
-నేను చూస్తాను. -సరే.
మీరిద్దరూ ఇక్కడే ఉండండి.
-నేను లోపలకెళ్ళి చూసొస్తాను. -అలాగే.
-గోపాల్, ఏం పరవాలేదు. -అది ట్రైన్.
నన్ను చూసి ఎందుకు భయపడుతున్నావ్?
రాత్రి నువ్వు గోడల పైన నడిచావు.
ఒప్పుకుంటా, నా నాలుక బయటకి వేలాడుతుంది,
అంత మాత్రాన నేను బల్లిని అని కాదుగా.
నేనెలా నడుస్తాను గోడలపైన?
నేను దయ్యాన్ని కాను, నీ స్నేహితుడిని.
వాస్తవంగా ఇది నేనే. తాకి చూడు.
చూసావా? ఇది నేనే.
ప్లేయర్
శాంతించు.
ఆత్మ ఉంది.
ఆత్మ ఉందా?
అంటే గోపు చెప్పింది నిజమే అనమాటా.
ఈ ఆత్మని బయటకు తరిమేయడానికి,
నేను కొందరితో, అంటే ప్రార్థనలు చేసేవారు, సలహా ఇచ్చేవారి సహకారంతో సమన్వయించి...
ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఈ పని పూర్తి అవ్వడానికి సమయం పడుతుంది.
ఎంత టైం పడుతుంది?
-కనీసం 40 రోజులైనా. -అన్ని రోజులా?
నలభై రోజులే! ఈలోపు నా పరిస్థితి దారుణంగా తయారవుతుంది.
-అవును. -మేము ఒప్పుకోలేం.
అయితే ఒకటే మార్గముంది ఈ పరిస్థితిని సరిదిద్దేందుకు.
-ఏంటది? -చెప్పు.
ఈ గొడవంతా సమసిపోయే వరకు
మీరెక్కడికైనా దూరంగా వెళ్లి ఉండాలి.
-అవును. -సరే. కానీ ఎక్కడికి?
ఆ కర్నల్గారి బంగాళా గుర్తుందా?
ఆ దయ్యాల కొంపనా?
దాన్ని అద్దెకి ఇస్తున్నారు.
కొన్ని రోజులుగా, నేను కూడా అక్కడే ఉంటున్నాను.
కావాలంటే అతనితో నేను మాట్లాడతాను.
గోపు, ఆమె కూడా అక్కడే ఉంటుందంటా.
సరే! మాట్లాడు!
ఈ ఆత్మ గొడవ పూర్తయ్యే వరకూ, మేము నీతోనే ఉంటాము, ఆనా.
-మనం ఆమెతోనే ఉందాం, గోపు. -సరే.
అయ్యో!
భయపెట్టేసావు కదా.
ఏమైంది?
వాసూ రెడ్డి మనిషి వచ్చాడు.
కర్నల్ఇంట్లో ఎవరో ఇద్దరు వ్యక్తులు అద్దెకి దిగారని చెప్పాడు.
వాళ్ళని అక్కడ నుండి పంపించేయాలి.
నేనేమంటానంటే లక్ష్మణ్, లక్కీ, నేనూ
అక్కడ అద్దెకి దిగినట్లు నటిస్తాం.
వాళ్ళని భయ పెట్ట అక్కడనుండి తరిమేస్తాం.
వాసూ రెడ్డికి ఫోన్ చేసి చెప్పెసేయి.
ఓయ్! భలే ఐడియా.
నువ్వు అప్పుడే భయపెట్టే గొంతుతో మాట్లాడేస్తున్నావ్.
"అతనికి ఫోన్ చేసి చెప్పెసేయి" అని.
-హలో. -రెడ్డి గారూ, నేను వసూలీని.
-కర్నల్ఇంటిలో ఇద్దరు... -ఒక్క నిమిషమాగు.
ఆ ఇద్దరిని పంపింది నువ్వా దుష్టుడా?
-లేదు. నా మనుషులు ముగ్గురిని పంపుదామని. -ఏంటి?
మొదట ఇద్దరు, ఇప్పుడు ముగ్గురా.
కర్నల్ఇంటిని కూడా ఆశ్రమంలా మర్చేస్తావా?
లేదు, రెడ్డి గారు.
నా మనుషులు అద్దేవాళ్ళలా ఆ ఇంటిలో చేరి
ఆ ఇద్దరినీ భయపెట్టి అక్కడ నుండి తరిమేస్తారు.
అవునా. మంచిది, ఆలోచన. నిన్ను డబ్బులో ముంచి లేపుతాను.
థాంక్ యు, రెడ్డి గారు.
వసూలీ ఈ ఒక్క పని చేసి పెట్టు చాలు.
పనైపోయినట్టే అనుకోండి.
-ఏంటి? -ఏంటి?
మీరు ముగ్గురూ కర్నల్ ఇంటికి అద్దెకి దిగినట్టు వెళ్ళండి.
అక్కడున్న ఆ ఇద్దరినీ భయపెట్టే తరిమేయండి.
అంటే ఆ ఇద్దరినీ భయపెట్టి పారిపోయేలా చేయాలి.
అంటే మేము వెళ్ళాల్సింది కర్నల్ఇంటికి.
ఊటీకి.
పనైపోయినట్టే అనుకో.
ఇతడికేమైంది? మతి పోయిందేమో?
నువ్వెందుకు నీ అంతట నువ్వే ఊగుతున్నావ్?
సామానంత తీసేసుకున్నావా?
మనకి సామాను ఎక్కడుంది కనుక.
ఓయ్, లక్కీ. మాధవ్.
-ఓయ్! -భలే!
ఇది అదే కారు. అంటే గోపాల్, లక్ష్మణ్లు లోపల ఉన్నారు.
అంటే అద్దెకి దిగిన ఆ ఇద్దరూ మరెవరో కాదు వీళ్ళన్న మాట.
వాళ్ళిద్దరూ తన ఇంట్లో అద్దెకు దిగటానికి
ఏ అభ్యంతరం లేదని సర్ చెప్పారు.
కానీ అతనికి నిజం తెలిస్తే కాదా
అసలు సమస్య ఈ ఐదుగురికీ ఒకరితో ఒకరికి పడదని.
నేనెళుతున్నాను, కానీ ఆనా ఇక్కడే ఉంటుంది.
ఇది ఆమె ఇల్లుగానే భావించండి.
దామిని ఇక్కడ మీ బాగోగులు చూసుకుంటుంది.
ఇంతకీ మీరెక్కడకి వెళుతున్నారు?
నా కూతురు కన్నుమూసి 15 రోజులయ్యాయి.
ఆమె అస్తికలను రామేశ్వరానికి తీసుకెళ్తున్నాను.
లక్ష్మణ్, మనం ఎక్కడ అడుగు పెడితే అక్కడ ఎవరో ఒకరు చనిపోతున్నారు.
గోపు, కంగారు పడకు.
సర్, బండి వచ్చేసింది.
ఇంక నేను బయలుదేరుతాను.
బండొచ్చిందిగా?
-పదండి బాబా. -గోపు...
నేను పంపించేసి వస్తాను.
-సర్, జాగ్రత్తగా వెళ్ళిరండి. -సర్...
ఆయనకు కనపడదు అనుకునాను.
అయితే, గోపీ, నువిక్కడేమి చేస్తున్నావ్?
మీకు సొంతిల్లు ఉంది కదా?
ఓయ్! ముందుగా, అది ఇల్లు కాదు, బంగాళా.
-అర్ధమయ్యిందా? -దాన్ని మేం అపార్టుమెంట్ గా మారుస్తున్నాం
అందుకే ఇక్కడకి వచ్చాం.
ఎవరైనా బంగళాని ఫ్లాట్ గా మార్చుతారా?
ఓయ్! మా బంగాళా లోపలి అలంకరణ అయ్యాక చూసావంటే,
-పడిపోతావు. తెలిసిందా? -ఏయ్!
మరి ఇక్కడ మీకేం పని?
మాకు కూడా కాస్త హోదా ఉంది.
హోదానా?
-మేం కూడా లోపల అలంకరణ చేయిస్తున్నాం. -అవును.
ఇటాలియన్ పాలరాయి, పర్షియా తివాచీలు. ఇక, ప్రవేశ ద్వారం వద్ద...
నీళ్ళతో ఫౌంటేను.
మీరు ఫౌంటేన్ పెన్ కూడా కొనే స్థితి లేదు. ఫౌంటేన్ పెట్టిస్తున్నారట?
-ఓయ్! -ఒరేయ్!
శాంతించండి, అబ్బాయిలు.
పదండి, మీ మీ సామాను తీసుకోండి.
-ఇదిగో ఆయా. -ఆయానా?
ఫ్రీ యేనా?
వై-ఫై?
బొత్తిగా ఫ్రీయే. నీలాగా, పనిలేకుండా.
ఆయా, ఈ ఇంట్లో నీళ్ళు వస్తాయిగా?
-పంపు తిప్పితే నీళ్ళు వస్తాయిగా. -అదిరింది సమాధానం!
-ఏంటి అదిరేది? -సరే, ఎవరెవరు ఎక్కడుంటారో చెప్తాను.
మీరిద్దరు, అక్కడ పైన.
అది కాదు, ఆ పక్క గది నాది.
-యే గది? -పక్క గదే.
-మీరు ముగ్గురూ ఇక్కడ కింద, సరేనా? -హలో!
ఆగాగు!
ఏమిటిది. మేమెందుకు కిందుండాలి?
-పైనెందుకు కాదు? -నీకు పైకి పోవాలని అంత కంగారుగా ఉందా?
-గోపు, పైకంత పంపించేయి వేడిని. -ఆగు.
-మేము కూడా అద్దె కడుతున్నాం. -పోరా పో.
-మేమెందుకు పోవాలి? -ఆపండి!
అందరూ ఎక్కడో చోట సర్దుకోవాల్సిందే, సరేనా?
ఓయ్, మ్యాడమ్.
-నువ్వు మధ్య లో మాట్లాడకు. అర్ధమైందా? -అవును.
-మాట్లాడకు... -నామీద చేయ్ వేయకు.
ఓయ్!
చేయి వేయకు.
-నువ్వెందుకు ఈమెను వేనకేసుకొస్తున్నావ్? -అదే కదా.
-నువ్వెందుకు మధ్యలో మాట్లాడుతున్నావ్? -అవును.
-నువ్వొక పనిపిల్లవి. ఆయా! -అవును.
ఇక్కడ నీ పని అడ్డమైనవి పనులు చేయడం.
మాకు సెల్యూట్ చేయాలి, ఇల్లు శుబ్రం చేయాలి. మా సామాను మోయాలి.
నువ్వు పనిపిల్లవి. ఓయ్!
నువ్వెందుకు నన్ను నెడుతున్నావ్?
ఒక్క పిడిగుద్దు గుద్దనా?
గుద్దనా నిన్ను.
కొడతాను. నాకు కోపంమొస్తోంది.
ముఖం మీదా, కడుపులో, అన్నీ గుద్దుతా.
కొట్టనా?
అబ్బో!
బుద్దొచ్చింది కదా?
-నన్ను వదిలేయ్! -ఏంటి!
-అంటే ఈరోజుకి నిన్ను వదిలేస్తున్నాను. -ఎందుకు? ఈరోజు ఏంటి ప్రత్యేకం?
-ఈరోజు నా చెల్లి పెళ్లి. -ఏంటి?
ఏ చెల్లి? యే పెళ్లి?
దేవుడిచ్చిన చెల్లికి సక్రమ వివాహం.
నువ్వేంటి నన్ను పట్టుకుని వేల్లాడుతున్నావ్
నీ మిత్రుడి అవమానానికి ప్రతీకారం తీర్చుకో. వెళ్ళరా వెళ్ళు...
-ఒరేయ్! -వాడిని చంపేయ్.
చంపెసేయి!
వాడు భయపడ్డాడు!
అదీ.
చంపేస్తాను.
ఏంజరుగుతోంది ఇక్కడ?
చూడండి, మీరిక్కడ ఉండాలంటే,
మనమంతా కలిసికట్టుగా ప్రశాంతంగా ఉండాలి.
అర్ధంయ్యిందా? ఇలా అయితే మాత్రం కష్టం.
గోపాల్, ఆనా అక్క చెప్పింది నిజమే.
కోపగించుకోవద్దు. శాంతించండి.
-సరేనా గోపాల్? -గోపు, పోదాం పదా.
నెమ్మదిగా.
నెమ్మదిగా. నేను లక్ష్మణ్ని
పదా, వెళ్దాం.
పదా, నేనున్నానుగా.
కలిసి భోజనం చేసే కుటుంబం కలిస్కట్టుగా ఉంటుంది.
-వదిలేసెయ్. -అదే నేనూ అంటున్నా. వదిలేసెయ్.
గోపు ఈ సమోసా నాది.
నేను అదే అంటున్నా
ఈ సమోసా నాది.
భయపడకు మాధవ్.
వదిలేయ్, గోపు.
లేదా, లైట్లన్నీ ఆర్పేస్తాను.
భయపడకు గోపు.
నీ దగ్గర లైటు ఉంటే,
నా దగ్గర కొవ్వొత్తి ఉంది.
అయ్యో ఛ.
ఏది ఏమైనా ఈరోజు,
-ఆ సమోసా మాది అయి తీరుతుంది. -ఏంటి ఈ గోల?
ఒక్క సమోసా కోసం మీరంతా గొడవపడుతున్నారు
విషయం ఒక్క సమోసా గురించి కాదు.
ఈ చట్నీ గురించి కూడా!
-వదిలేయ్ గోపు. -వదిలేసెయ్ గోపు!
-సీసా వదిలేయి. -నిన్ను చంపేస్తా.
షేజ్వాన్ చట్నీ
అయ్యో.
గోపు.
గోపు చింగ్.
-నాకు దేశీ చైనేనీస్ చట్నీ... -లక్ష్మణ్ మర్యాదగా ప్రవర్తింహు.
సమోసా తో తినడం ఇష్టం.
అయిపోయావ్.
గోపాల్.
-పట్టుకో వాడిని. -కితకితలు పెట్టద్దు.
భలే! భలే! నువ్వు బాల్ అయితే నేను నీ బ్యాట్.
భలే! భలే!
అయ్యో, ఛ.
వీడికి ఫీలింగ్స్ యే లేవు!
ఇంటెక్స్
వీడి వేళ్ళు చీల్చివేసేయి, గోపు.
గోపు, చీల్చేయి!
-చీల్చేయి. -అబ్బాయిలు, ఆపండి! ఆపండి!
ఆపండి! ఏమిటిదంతా? మీకేమైనా మతి పోయిందా?
ఇలా ఇంట్లో ఎవరైనా కొట్టుకుంటారా?
ఇంకా గోపాల్, నిన్ను హెచ్చరిస్తున్నా
నువ్విది మళ్ళీ చేయకూడదు. అర్ధమయ్యిందా?
ఇది ఇల్లు, కుస్తీలు పట్టే మైదానం కాదు.
-గోపాల్, నేను మాట్లాడేది నీతోనే, సరేనా? -ఆ వేలు దించవమ్మా.
గోపు, వదిలేయరా. నన్ను వదిలేయ్.
నేను నీ మంచిచెడ్డలు చూసుకున్నా. మనం అన్నాదమ్ములు లాంటి వాళ్ళంరా.
నీ సమోసా కోసం కూడా పోరాడాను.
నేను నీ చిన్ని తమ్ముడిని, అన్నా. తమ్ముడి మీదొట్టు. గోపు...
ఓయ్, లక్ష్మణ్, నీ మాటలు ఈ ఉన్మాది చెవిన పడవు.
గోపాల్, నువ్వు మా అందరికంటే బలవంతుడివని నాకు తెలుసు.
కానీ వాడు నిన్ను తల్లిలా చూసుకుంటాడు.
అమ్మ వేలు ఎవరైనా విరుచుతారా?
-వాడి వేలు వదిలేయ్, పిచ్చోడా. -అయ్యో.
గోపు. వొద్దు గోపు.
వొద్దు గోపు!
-గోపు... -గోపు...
గోపాల్. గోపాల్.
గోపాల్! కిందకు దిగు.
కిందకు దిగు. కిందకు దిగు.
దిగు కిందకి.
అయిపోయాడు!
ఆపు!
ఏం చేస్తున్నావు, గోపు?
గోపు...
నిను చూసిన క్షణమే
నా మది చేయ్ జారే
స్వర్గం దించిన దేవతవే
అన్నది నా చూపే
నిను చూసిన క్షణమే
నా మది చేయ్ జారే
స్వర్గం దించిన దేవతవి
అన్నది నా చూపే
నీ ముద్దు మోము ఎదుట చంద్రుడు దిగదుడుపే
నా మనసుని మైపరపించేను నీ అందమే
నీ కంటి కునుకు దోచిందెవ్వరు ప్రియా?
నీవే
అది నీవే
నీ మదిలో అలజడి రేపింది ఎవ్వరంట ప్రియా?
నీవే
అది నీవే
నీకేంటి ఇంత పిచ్చి
పడతావు వెంట వచ్చి
నా యదలోకి చేర్చు దారులన్నీ మహా బిజీ
కళ్ళతో కళ్ళు కలిపేయ్
ఈ వార్త అంతటా వెళ్ళనియ్
ఇక వేచి ఉండలేనే
అంత పిచ్చిగా నచ్చేశావే
ఇంత వరకూ ఉన్నదీ నీకు చింతలేని జీవితం
ఈమె రాకతో అయిపోతుంది అది కాస్తా ఖతం.
నా కంటి కునుకు దోచిందెవ్వరు ప్రియా?
నీవే
అది నీవే
నీ మదిలో అలజడి రేపిందెవ్వరు ప్రియా?
నీవే.
అది నీవే.
ఏం కాదులే లక్కీ.
పరవాలేదు, కంగారు పడకు. నేను సరి చేస్తాను.
సరేనా?
ఏంటి? పది వేళ్ళుండేవి, ఎనిమిదే మిగిలాయా?
ఎనిమిది కాదు, సరైపోయాయి అంటున్నాడు.
కానీ, ఇదంతా ఎలా చేసావు?
మ్యాజిక్.
-లక్ష్మణ్. -గోపు.
-లక్ష్మణ్! లక్ష్మణ్! -ఏమైంది గోపు.
చనిపోయిన సర్ కూతురు!
ఎక్కడుంది?
గోపు. గోపు!
మన ఇంట్లో గ్యాస్ స్టవ్ ఆపేసావా అని అడుగుతున్నా.
-సారీ, క్షమించు. మరిచిపోయాను. -ఏం మాట్లాడుతున్నావ్?
సారీ. ఇంకా పడుకో.
ఇలా రా. గుడ్ మంచోడు కదా. ఇలా రా.
గోపు...
సర్లే, పడుకో.
నిద్ర పో.
సరేనా గోపూ.
జమునాదాసు ప్రియ బాలుడివి
లక్ష్మణుడి ప్రియ గోపాలుడివి.
దయ్యాన్ని తరిమేసేందుకు...
ఆనా కింద సిద్ధంగా ఉంది.
-ఆయా ఇక్కడ ఉంది. -అవును.
ఆయా, నిన్నే. విను.
-నీకు జీతం ఇవ్వరా? -ఎందుకు అడుగుతున్నారు?
-రోజూ అదే డ్రెస్ వేసుకుంటావు కదా. -అవును.
ఇది నా యూనిఫాం, కర్నల్ గారు ఇచ్చారు.
కర్నల్ గారా.
అతనికి కళ్ళు కనపడవుగా. మార్చేసుకో, తనకి తెలియదు కూడా.
నోరు మూడుకోండి.
లక్కీ, ఈమెకూ ఆనాకూ మధ్య ఖచ్చితంగా ఏదో నడుస్తోంది.
అది కాదు.
కానీ వీళ్ళిద్దరూ కలిసి దేనికో ప్లాన్ వేస్తున్నారు.
సూర్య దేవా, నన్ను దయ్యాలు, భూతాలూ, క్షుద్ర శక్తుల నుండే కాకుండా
గోడలపై నడిచే నానా పాటేకర్లు, జుట్టు విరబోసుకున్న పిశాచుల నుండి కూడా కాపాడు.
-భయ పడ్డావా? -అవును...
లేదు.
అటు చూడు!
అబ్బో అబ్బో! వీడు పనిపిల్ల తో చేసేదేమిటో?
ఉదయాన్నే ఇక్కడేం చేస్తున్నావ్?
ఉదయం చేసే ధ్యానం.
ఇక్కడంతా విశాలంగా ఉంది కదా.
అవును, అందంగా ఉంది.
పదండి, పదండి.
నాకొక విషయం చెప్పు.
చిన్నప్పటినుండి మీరు ఐదుగురూ కలిసి పెరిగారు.
నీవు, లక్ష్మణ్ సన్నిహితంగా ఉంటారు.
మరి మిగతా ముగ్గురితో ఏంటి మీ సమస్య?
వాళ్ళు మరీ చెడ్డవారు కూడా కాదు.
అవును, దామిని. నువ్వన్నది నిజమే.
వాళ్ళు మరీ చెడ్డవారు కూడా కాదు.
గోపు...
కానీ అంతకు మించిన నీచులు, దుర్మార్గులు!
ఒరేయ్ యదవ...
గోపాల్, ఒక్కటి మాత్రం చెప్పాలి.
నిన్ను పెళ్లి చేసుకునేవారు లక్కీ.
లక్కీతో పెళ్ళా?
ఆ లక్కీ కాదు, అంటే అదృష్టవంతురాలు అని.
-బతికిపోయావు. -ఎందుకలా?
ఎందుకంటే ప్రతీ అమ్మాయి ఒడ్డూ పొడవూ, అందమైన అబ్బాయిని చేసుకోవాలని కోరుకుంటుంది.
ఆ లక్షణాలన్నీ నీలో ఉన్నాయి. అమాయకుడివి కూడా.
అయ్యయ్యో మర్చిపోయా. ఆనా అక్క నన్ను ఎప్పటి నుండో వెతుకుతోంది.
-సరే, మళ్ళీ కలుద్దాం. బై. -సరే. సరే.
-గోపు ఈ అమ్మాయికి పడిపోతున్నాడు. -అవును.
పదండి. గోపూ!
గోపు! గోపు!
గోపు, ఈ పరిస్థితిలో ఓ కవిత గుర్తొచ్చింది.
చెప్పు, చెప్పు.
ఉదయాన్నే ఎవరైనా వచ్చి
ననను చేసుకోమని అడిగితే,
రంగు వేసుకుని ఆమెను ఆకట్టుకునే సమయం వచ్చినట్టే.
భలే!
ఆమె నీకు నచ్చిందా?
లేదు. అలాంటిదేం కాదు.
-మేము స్నేహితులం మాత్రమే. -ఎలాంటి స్నేహం?
స్నేహమా, సన్నిహితమా?
మేం చూస్తూనే ఉన్నాం.
ఛీ పో.
లక్ష్మణ్, బహుశా దామిని గోపూని ప్రేమిస్తుందని అనుకుంటున్నాను.
-ప్రేమా... -అబ్బే, అదేం లేదు...
ఇది అదే.
ఉదయం నుండి నీకోసం తెగ వెతుకుతోంది.
-గోపు ఎక్కడ? కనిపించట్లేదు అని. -కనిపించడే.
మాకు పిచ్చేక్కించేసింది గోపు. నీకోసం ఆరాట పడిపోతుంది.
మీరు మరీను!
ఈ మొండివాడికి ప్రేమ గాలి అయితే తగిలేలా చేసాం.
రాత్రికి చూడాలి వీడిని ప్రేమ దయ్యం ఎలా పీడిస్తుందో.
-తంగబలీ, దగ్గరకు రాకు. -ఇది మరీ భయపెట్టేస్తోంది.
కానీ ప్రేమ హద్దులకి ఎన్నడూ తల వంచలేదు.
ఇరువురిలో ఎవరో ఒకరు వయసులో చిన్నవారై ఉండాల్సిందేగా.
రాకుమారా...
మీకు నామీద ప్రేమ ఉందన్న విషయం చెప్పటానికి వెనుకాడ వద్దు.
లంహే. అచ్చంగా నీ కథే.
ఏంటి?
ఇద్దరిలో వయసు తేడా.
తమాషాకి అన్నానురా.
ఆ పిల్లుందే దామిని, నిన్ను రమ్మంది.
-నాన్నా? -అవును, బేస్మంట్ లోకి.
-బేస్మంట్ లోకా? -ఏమైంది గోపు?
బేస్మంట్ లోకి ఒంటరిగా వెళ్ళవా?
అని ఎవరన్నారు?
ఒరేయ్! వాడోస్తున్నాడు.
ఇవేళ వాడిని ఎంతగా భయపెట్టాలంటే,
వాడు ఈ ఇల్లే కాదు, ఊటీనే వదిలి పారిపోవాలి.
దామిని...
బావుంది. చాలా బావుంది.
కానీ మీకు మూడింది.
-చాలా బాగా. -ఏమిటి?
గోపు,
గోపు, దయచేసి న్ను కిందకి దించు.
వదిలేయ్ గోపీ, ప్లీజ్.
వాళ్ళే నన్ను ఇందులో ఇరికించారు. నేను కాదు...
అత్యాశా పరులు. నా వాళ్ళే నన్ను మోసం చేస్తున్నారు!
నాకే టోపీ వేస్తున్నారు!
గోపూ, ప్లీజ్!
గోపు, మమ్మల్ని వదిలేయ్.
రెడ్డి గారు, ఈ గోపాల్ కి ఏమయిందో తెలీదు.
వాడిని భయపెట్టాలని ప్రయత్నించాం,
-కానీ, బదులుగా మమ్మల్నే భయపెట్టేసాడు. -దయచేసి ఏదో ఒకటి చేయండి.
మా అమ్మ ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉండేది...
మీ అమ్మగారు చెప్పేది ఎప్పుడూ తప్పేలే.
ఆమెను వదిలేయ్. మేమేం చేయాలో చెప్పు.
ఆ ఇంటిని తగులబెట్టేయండి.
నాకు ఆ స్థలంతోనే పని.
-కాల్చేసేయి. -అలా ఎలా ఇంటిని కాల్చేసేది?
రెట్టింపు డబ్బిస్తా.
-డబ్బు ఆశ చూపి మాతో తప్పు చేయిస్తారా? -మరే...
ఆ ఇంట్లో మనుషులుంటారు.
-మా అమ్మ ఎప్పుడూ అంటూ ఉండేది... -మీ అమ్మగారిని అలా ఉండనివ్వు.
పనయిపోయినట్టే అనుకో.
ఏమైంది నీకు? మౌనంగా ఎందుకున్నావ్?
నీకు పిచ్చి పట్టింది మాధవ్.
మనందరి ప్రాణాలు ప్రమాదంలోకి నెడుతున్నావ్
ఇల్లుని తగలబెడతావా?
ఆ ఇంట్లో గోపాల్, లక్ష్మణ్, ఆనా, ఆ పనిపిల్ల ఉన్నారు.
వాళ్ళకేమైనా అయితేనో?
ఎవరికీ ఏమీ కాదు.
రేపు పుట్టినరోజు పార్టీ ఉంది.
అందరిదీ.
గుర్తు లేదా నీకు, లక్కీ?
జమునాదాస్ గారు మనందరి పుట్టినరోజు వేడుక
చేయడానికి ఒక రోజు ఎంచుకునేవారు కదా?
అవును.
రేపూ ఓ పుట్టినరోజు పార్టీ ఉంది.
అర్ధమయ్యిందా?
రేపు గోపాల్, లక్ష్మణ్లు ఆశ్రమ అలంకరణలో బిజీ గా ఉన్నప్పుడు,
మనం మెల్లిగా వెళ్లి ఆ ముసలాడి ఇల్లు తగల బెట్టేద్దాం.
లోపల ఎవ్వరూ ఉండరు.
-ఓహో. -సరేనా!
పిల్లలూ, నేనొక పాత పాడుతా, జాగ్రత్తగా వినండి...
ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు? వెనక్కి రండి. చెప్పేది వినండి.
ఏం చేస్తున్నావ్? చల్లటం మొదలు పెట్టు. సరిగ్గా చేయి. వెళ్ళు.
మొక్కలకి నీరు పోస్తున్నా...
కర్నల్ చౌహాన్
-మాధవ్, మంటా! -అయ్యో!
-లక్కీ, పిచ్చి గానీ ఎక్కిండా? -ఛ!
సోదరుడి పిఱుదుకే నిప్పంటిస్తావా.
ఆర్పేసేయి.
మతి పోయిందా నీకు?
-తలపై దయ్యం గానీ కూర్చుందా? -తలపైన కాదురా అత్యాశాపరులారా.
దయ్యం వంటికే పట్టింది.
-వాడు మాట్లాడుతున్నాడు. -లక్కీ మాట్లాడుతున్నాడు.
-లక్కీ మాట్లాడాడు. -అవును, వాడు మాట్లాడాడు.
మంచి మాట్లాడాడు. మాంచి మాట మాట్లాడాడు.
ఇక్కడే కూర్చుని ఉంటా.
ఇంటిని ఎవరు కాలేచుటారో నేనూ చూస్తా.
పరిగెత్తు! దయ్యం. దయ్యం.
-అయ్యయో! -మంటా! మంటా!
వీడి పిఱుదులకి నిప్పంటింది.
గోపు. లక్కీని దయ్యం ఆవహించింది. వాడు మాట్లాడుతున్నాడు.
మాధవ్, నాకు తెలివి తక్కువని ఒప్పుకుంటా. కానీ ఇది మరీ ఎక్కువయింది.
వాడు మాట్లాడుతున్నాడు. నానా పాటేకర్లా మారిపోయాడు.
వాడు మాట్లాడుతున్నాడు.
-లక్కీకి మాటలొస్తున్నాయా. -వాడికి మాట్లాడుతున్నాడా.
-నేను చూసోస్తాను. -వెళ్ళకు గోపు. ముందే చెప్తున్నా.
-గోపు, వాడికి దయ్యం పట్టింది. -శాంతించండి, వాడు గోపు.
వాడు ఎవరికీ భయపడదు. అందరికంటే బలవంతుడు.
-వాడికి దయ్యం పట్టింది. -నోరు ముయ్యండి.
నువ్వు మాట్లాదవంటున్నారు.
నీపై ఏదో ఆత్మ ఆవహించిందంటా.
ఏదైనా మాట్లాడు...
ఏయ్! ఏమంటావు?
మాధవ్, వీడి సైగలు కూడా ఆగిపోయాయి.
అదిరింది గోపు. అదిరింది.
-మీరు నన్ను భయపెట్టాలని... -ఇప్పుడు నువ్వు వింటావా నా గొంతును?
అయ్యయ్యో.
ఏంటి? నీ కళ్ళు బయటకొచ్చి పడిపోతాయి. కాసేపట్లో నీ నాలుక కూడా బయటకు వేలాడుద్ధి.
అసలేం మాట్లాడుతున్నావ్?
నేనేమైనా రేడియో అనౌన్సర్ నా రోజంతా వాగుతూ కూర్చోడానికి?
పాపా నాటేకర్ వచ్చేసాడు!
ఆనా! నన్ను కాపాడు!
-వొద్దు. నేనింక ఇక్కడ ఉండలేను. -ఆగు గోపాల్. ఒక్క నిమిషమాగు.
-వొద్దు, ఆన. -ఆగు గోపాల్, నేను చెప్పేది విను.
ఏం వినాలి, ఆనా?
ఆ ఆత్మ నన్ను వెంటాడుతూ ఇక్కడ వరకూ వచ్చేసింది.
మొదట లక్ష్మణ్ ని ఆవహించి భయపెట్టింది.
ఇప్పుడు లక్కీని ఆవహించి ఏం చేయబోయేదో ఏమో?
ఇవేళ కాకపోతే రేపు ఈ ఆత్మ నన్ను చంపి తీరుతుంది.
ఈ గొడవలో మీరందరు కూడా చనిపోతారు.
పాపం లక్కీ పరిస్థితి చూడండి.
వీడు మళ్ళీ లేస్తాడు అనుకోను.
లక్ష్మణ్, నీళ్ళు ఇవ్వు.
వాడు స్పృహలోనే ఉన్నాడు, తాగాడానికి ఇవ్వమన్నా.
నువ్వూ...
నీలోకి దయ్యమొచ్చింది.
నువ్వు వీడిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావ్?
అవును వీడిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నాను?
లక్కీ.
నీలోకి దయ్యమొచ్చింది.
మాధవ్, లక్ష్మణ్. ఈ మీ పరిస్థితికి కారణం నేనే.
మన మధ్య ఎప్పుడూ గొడవలే.
కానీ ఓ బంధమైతే ఉంది కదా.
మీ ప్రాణాలు పణంగా పెట్టలేను.
-నేనిక్కడ ఉండలేను, ఆనా. పదా లక్ష్మణ్. -ఆగు, గోపాల్.
ఈ ఇంటి నుండి వెళ్ళాల్సింది మేం ముగ్గురం.
ఈ ఇంటిని తగలబెట్టాలని చూసాం.
వాసూ రెడ్డి ఉన్నాడు కదా, ఆ బిల్డర్?
సంస్మరణకు వచ్చాడు.
ఈ స్థలం పై వాడి కన్ను పడింది.
వాడే ఈ ఇంటిని కాల్చేయడానికి మాకు డబ్బిచ్చాడు.
అందుకు మీరు ఒప్పుకున్నారా.
ఆనా, పరిస్థితి ఇంత విషమిస్తుందని నాకు తెలీదు.
సారీ, గోపాల్. నువ్వు ఒక్కడివే వెళ్ళవు.
మేము కూడా నీతో వచ్చేస్తాం.
అవును, ఒక వేళ ఆ ఆత్మ వచ్చినా,
-అందరం కలిసి పారిపోదాం. -ఐడియా అదిరింది.
మనం కలిసుందాం.
ఆనా, రెడ్డి గురించి భయపడకు.
వాడిని మేము ఎదుర్కుంటాం.
ఆనా, నీవు మాకోసం చేసినదానికి థాంక్స్.
-మళ్ళీ కలుద్దాం. -ఆగండి.
మీకు నిజంగా వెళ్ళాలి అనుకుంటే, రేపు వెళ్ళచ్చు కదా?
-కదా? -అవును.
మీతో పాటు, ఆశ్రమం లోని పిల్లలడి కూడా ఈరోజే పుట్టినరోజు.
మనం వాళ్ళతో అక్కడ లేకపోతే చిన్నబుచ్చుకుంటారు.
ఇంకొక్క రోజుకేగా, ఉండండి.
-గోపు. -ఏంటి.
ఎవరైనా అమ్మాయి ఉండమని అన్నదనుకో, అప్పుడు నీకు అర్ధం కావలి...
-ఏమని? -కుక్క పిల్లలని అంటాం కదా ఉండమని
అలా నిన్ను కూడా అంటుంది, "గోపు, స్టే" అని.
ఓహో! రోజంతా కుక్కలా మొరుగుతూ ఉండేది నువ్వు, నన్నంటావు.
నిన్ను వదలను చూడు. యదవ...
మొండిపట్టుగల వాళ్ళం
మేము ఒప్పోకోబోము
చేస్తూనే ఉంటాము
తుంటరి పనులు
లోకంతో చెప్పెసేయి
మానుండి హరించ వద్దు అని
మా ఈ స్వేచ్చని
మనసులో మాట చెప్పాలని
మేం మేముగా ఉంటామని
ఉన్న ఒక్క జీవితంలో, ఎక్కువకాదు కానీ
కాస్త చిలిపితనము ఉంటుందని
ఎన్నటికీ మారబోము
ఇంకాస్త అల్లరి చేసేము
ఎన్నటికీ మారబోము
అల్లరి క్షణాలు పోగొట్టుకోలేము
మా ఆనందానికి ఏ చింత చేరనివ్వము
జీవితానికి చిరునవ్వు పూయిస్తాము
ఈ చిలిపి క్షణాలు చేజారనివ్వము
మా ఆనందానికి ఏ చింత చేరనివ్వము
జీవితానికి చిరునవ్వు పూయిస్తాము
మేము కలల జడిలోనా
నిలువెల్లా తడిసి ముద్దవుతాము
ఇంకెవరు ఎన్నడూ చేయనిది చేసి చూపుతాము
ఎన్నటికీ మారబోము
ఇంకాస్త అల్లరి చేసేము
ఎన్నటికీ మారబోము
ఇంకాస్త అల్లరి చేసేము
ఎన్నటికీ మారబోము
ఆతరువాత నేను ఆ ఐదుగురికి వాళ్ళ జీవితాన్ని మర్చబోయే విషయం
చెప్పే తరుణం రానే వచ్చింది.
గోపు, మనం ఇక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయేలోపు,
-నువ్వు ఈ పని చేసి తీరాల్సిందే. -ఏం పని?
-అవును. -చెప్పెసేయి.
-లేదు, మీకేమైనా పిచ్చా? -దేని గురించి భయపడుతున్నావురా?
వయసు లో తేడా గురించా.
గోపు! ప్రతి ఆడపిల్ల తన కాబోయే వాడిలో ఫాదర్ ఫిగర్ కోసం వెతుకుతుంది.
ఫిగర్ అయితే ఆమెకుంది, ఫాదర్ వయసు నీకుంది.
-ఒరేయ్ మాధవ్... -భయ పడకు.
వెళ్లి చెప్పెసేయి, గోపు.
పెళ్ళి చేసుకుంటానని చెప్పు, జంకకు.
-వెళ్ళు, చెప్పేయి. -పో.
-నువ్వు చెప్పి తీరాల్సిందే. వెళ్ళు. -ఎంత ముద్దోస్తున్నావో!
-వెళ్ళు, గోపు. పో! -పదా.
గుడ్ బాయ్.
-వెళ్ళు. -పదా.
-ఏం చేస్తున్నావ్ పిల్లా... -ఏంటి!
కాఫీ చల్లారిపోతోంది.
కాఫీ అంటే చక్కర గుర్తొచ్చింది... నువ్వు చీనీ కమ్ సినిమా చూసావా?
ఏంటి?
అందులో హీరో హీరోయిన్ల మధ్య ప్రేమ కథ భలే బావుంది కదా.
-అవును... -అంతా ఎక్కడున్నారు?
-ఎవడురా అది. -ఎక్కడున్నారు అందరూ?
-ఎవరై ఉంటారు? -మాధవ్, లక్కీ, లక్ష్మణ్...
లంకంత ఇల్లు పెట్టుకుని, బయటేమి చేస్తున్నారు?
ఈ మతిమరపు మేళం ఉదయాన్నే వచ్చేసాడు.
పప్పీ, మీరిక్కడేమి చేస్తున్నారు?
మీకొకటి చూపిద్దామని వచ్చాను.
-నిన్నటి ఫోటోలు చూడండి. -చూపించండి.
-బావుంది! -బావుంది.
-అదిరిపోయాయి. -చాలా బావున్నాయి.
-సూపర్. -బాగుంది కదూ?
-ఇది చూడు. -ఈ షర్టు అందంగా కనిపిస్తుంది.
ఆ పిల్ల ఏదనా? అవును కదా?
-ఆమె ఇందులో లేదు. -అవును.
ఇతనిలానే ఇతని కెమెరా కూడా మతిమరపు గలదేమో.
ఫోటోలు తీయటం మర్చిపోయింది.
-ఏమయింది? -ఎవరి ఫోటో?
-దామిని. -దామినీనా?
-అవును. -ఏ దామిని?
-గోపాల్ కి గర్ల్ ఫ్రెండ్, దామిని. -దామిని నా గర్ల్ ఫ్రెండ్.
-ఆగు! -మాధవ్. మాధవ్.
మళ్ళీ మరచిపోయాడు.
నేనేమీ మరవలేదు.
నాకు దామినీతో పెళ్లి కుదిరింది. వచ్చేనేలే పెళ్లి.
ఇతను ఖచ్చితంగా మరచిపోయాడు.
నేనేమీ మర్చిపోలేదు.
-ఎక్కడకి వేలుతున్నావ్? -ఈమెనే నా డార్లింగ్.
-పప్పీ గారూ, ఏం చేస్తున్నారు? -దామిని ఫోటో ఇక్కడ ఎవరు తగిలించారు.
పప్పీ అన్నా, ఈమె దామిని కాదు.
యాక్సిడెంట్లో చనిపోయిన కర్నల్ గారి కూతురు.
కర్నల్ గారి కూతురు కాదు, ఈమె నా దామిని. ఇక్కడి కేర్ టేకర్ గా పనిచేస్తుంది.
ఇంకా బ్రతికే ఉంది.
చూడండి.
ఈ ఫోటో ఆమె బ్రతికుండగా తీసుకుని ఉంటారు.
-అవును! మర్చిపోయి ఉంటారు. -అలాగా.
వీడియో కాల్ లో ఆమెతో మాట్లాడదాం.
హైక్. కెమెరా. దామిని...
పప్పీ బంగారం. నీకు మళ్ళీ వీడియో చాట్ లో ముద్దు కావాలా?
సమయం వృధా చేసుకోకు.
ఇంక చాలు, వెళ్ళు.
ఈమె దామిని అయితే, బ్రతికే ఉంటే,
-గోపూతో ఉన్న ఆ దామిని ఎవరు? -ఎక్కడుంది?
-బయట. -నేను చూస్తాను. పదండి.
ఎవరు? ఎక్కడుంది? అతను ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.
చూడండి.
అదిగో దామిని వాడితో కూర్చుని ఉందిగా.
మీరు కూడా గోపాల్ లాగా పిచ్చోళ్ళు అయిపోయారు.
ఇప్పుడేగా వీడియో కాల్
ఇతను మళ్ళీ మర్చిపోయాడు. ఇలా రా.
-నేనేమీ మర్చిపోలేదు. -అయ్యో.
గోపు అక్కడ ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు. నేనేమీ మర్చిపోలేదు.
దామిని, ఇక్కడి కేర్ టేకర్, నాకు గర్ల్ ఫ్రెండ్.
ఆమె ఈ ఇంట్లో గానీ, పెరట్లో గానీ, తోటలో గానీ లేదు.
నేనేం మర్చిపోలేదు.
-మాధవ్. -ఏంటి.
-ఆ ఫోటోలో ఉన్నదీ పనిపిల్ల దామిని అయితే, -అవును.
-ఈమె కూడా పనిపిల్ల దామిని అయితే, -అవును.
మరి చనిపోయిన కర్నల్ కూతురు ఎవరు?
-కర్నల్ కూతురా? -అవును.
ఈమెనే కర్నల్ కూతురు.
-ఇదే అదే... -చనిపోయింది!
-నేను 17 రోజుల క్రితం ఆమె దహనక్రియకెళ్ళాను -అవునా?
నమ్మకపోతే, గూగల్ లో వెతికి చూడండి.
-జరుగు. నా ఫోన్ లో చూస్తాను. -కాస్త జరుగు!
చూపించు.
ఊటీ, విగత జీవిగా కర్నల్ చౌహాన్ కుమార్తె
పప్పీ, తల్లి మీదొట్టు వేసి చెప్పు,
నిజంగా నీకామె కనపడటం లేదా?
-అక్కడ ఎవరూ లేరు. -ఏంటి?
గోపాల్ ఒక్కడే కూర్చున్నాడు.
-కనీ మాకింకా కనపడుతోంది. -అవును.
అంటే అది దయ్యం.
అంటే దయ్యాలకు భయపడే నా గోపు,
ఒక ధయ్యానికి ఐ లవ్ యు చెప్పబోతున్నాడా.
ఎవరైనా వాడిని ఆపండి.
-గోపు... -గోపాల్.
గోపు...
ఏంటి?
ఏమైంది?
ఆమెను వదిలేసి లోపాలకి రా.
ఒక్క నిమిషం.
-ఏంటి విషయం? -లోపాలకి రా.
లోపాలకి పదా.
మీరే అక్కడకి పంపి, మీరే వెనక్కి పిలిస్తే. ఎలా ఉన్నారు పప్పీ?
-విషయం ఏంటి? -చెప్పేది విను, గోపు.
-గోపు, విను. దామిని, అమ్మాయి కాదు. -ఏంటి?
-అయితే అబ్బాయా? -అది అబ్బాయి కూడా కాదు.
-పోనీ రెండూనా? -ఏదీ కాదు, గోపు.
మరేంటి ఆమె?
-చెప్తాను. అది ఆత్మ. -ఓ దయ్యం.
ఆమె ఒక దయ్యం!
-గోపు... -నేను దయ్యాలకు భయపడతానని...
నువ్వు కూడానా లక్ష్మణ్.
-ఒట్టు రా, ఇది మాత్రం నిజం. -చెప్తాను ఆగు.
-వీడికి చూపించు. -ఇలా చూడు. కర్నల్ కూతురు.
దయ్యం.
యాక్సిడెంట్! కున్నూర్ ఘాట్!
నకిలీ గూగుల్ వార్తలు చూపించి నన్ను భయ పెట్టాలని చూస్తున్నారా.
-నిజం తెలిసాక ఏడుస్తావు. -ఇక్కడే నిలబడి ఉంది కదా దామిని.
చాలా ఓవరాక్షన్ చేస్తున్నారు.
నువ్వేంటి, నువ్వు కూడా భయపెట్టాలని...
గోపు, దెబ్బ మిస్ అయ్యిందా?
మళ్ళీ ప్రయత్నించు. ఈసారి ఖచ్చితంగా కొట్టు.
వీళ్ళు చెప్పేది నిజమే గోపాల్.
నేనే కర్నల్ కూతురిని.
పదిహేడు రోజుల క్రితం చనిపోయాను.
ప్లీజ్!
అమ్మా!
విరామం
-నేను చెప్పేది విను, గోపు. -దయ్యం.
నా మాట వినండి, అబ్బాయిలు.
అబ్బాయిలు, ఒక్క నిమిషం. వినండి...
ఒక్క సెకను...
-భయపడకు మాధవ్. -తమాషానా?
చాలు! ఇంకా చాలు, మాధవ్.
ఆగు. ఈ దయ్యాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలో నాకు బాగా తెలుసు.
-ఎలా? చెప్పు? -చెబుతాను.
-వౌవ్! -ఏంటి స్టార్ ప్లస్ నా?
నోర్ముయ్.
ప్రతీ దీపావళికి బోనస్ రాదు, ప్రతీ మొతిమలో చీము ఉండదు.
ప్రతీ క్రాసు స్టార్ ప్లస్ చిహ్నం కాదు.
-ఇది ఇంగ్లీష్ దయ్యాల సినిమాలోని క్రాస్. -క్రాసా.
ఈ దయ్యాలు దీన్ని దాటి రావు.
అసలు ఈ దయ్యం ఎక్కడుంది? ఎడమ వైపునా, కుడి వైపూనా? ఎక్కడా?
ఇక్కడ ఉంది ఎదురుగా. విసిగించకు.
ఏకాగ్రతతో ఉను.
వెళ్లి పో!
లక్ష్మణ్...
వెళ్ళిపో!
లక్ష్మణ్...
వెళ్ళి పో!
లక్ష్మణ్...
భయపడింది. అంటే ఇది పని చేస్తుంది.
-వెరీ గుడ్. -క్రాస్ లోని శక్తి.
-కానివ్వు. -వెళ్లి పో!
నిన్ను నాశనం చేస్తాను రాక్షసి.
పారిపో, పిశాచి.
దయ్యమా. ఏక థీ డాయన్
కొంజరింగ్, పార్ట్ 1, పార్ట్ 2.
పో ఇక్కడ నుండి.
అయిబాబోయ్.
నీకేం కాలేదుగా? లక్ష్మణ్.
మీరంతా ఎందుకు మాట్లాడట్లేదు?
-మౌనంగా ఎందుకున్నారు? -మేం మాట్లాడుతున్నాంగా.
ఒక్క నిమిషం. హలో, హలో, హలో. 3, 2, 1, టెస్టింగ్.
రాంపూర్ నుండి లక్ష్మణ్.
పప్పీ అన్నా, మీకు కూడా లక్కీ లాగా గొంతు పోయిందా?
మేమేం మూగోళ్ళం కాలేదు, నీకే చెవుడు వచ్చింది.
ఆమె ముందు గంతులేయమని ఎవరు చెప్పారు?
ఆమె వెళ్ళిపోయిందని తెలుసు. కానీ మీరేదైనా మాట్లాడండి?
అదే కదా మేము చేస్తుంది.
వీడు చెవిటి, వాడు మూగ, నేను గుడ్డి.
-నాకు దయ్యం కనపడట్లేదు. -అయితే...
ఇప్పుడేం చేయాలి పప్పీ అన్నా?
నేను దయ్యానికి నచ్చజెప్తాను.
నాకు వదిలేయండి.
మీకేసి కొట్టనా?
ఈ చేవితోడిని కట్టి పడేయండి.
నువ్విలా రా.
నన్ను దానితో మాట్లాడనివ్వండి.
అది కూడా ఒకరి చెల్లి, ఒకరి కూతురే కదా.
తల్లీ, దయ్యమా.
తల్లీ, దయ్యమా. కాస్తయినా దయ్యం జాలి చూపించు.
దయ్యం జాలా?
మనుషులకు దయా జాలి ఉన్నట్టే
దయ్యాలకు దయ్యం జాలి ఉంటుంది. మభ్య పెడుతున్నా.
-చూడు తల్లీ. నేను కేవలం... -కుడివైపునా.
-ఎక్కడుంది? -ఎడమవైపున.
-కుడి వైపున. -తల్లీ...
-కుడి, ఎడమ, కుడి, ఎడమ... -తల్లీ...
-కుడి వైపుకి. -తల్లీ...
-ఎడమ వైపుకి. -తల్లీ...
-కుడి, ఎడమ, కుడి, ఎడమ... -తల్లీ...
చుక్ చుక్ రైలు...
నన్నేమనుకుంటున్నారు?
టేబుల్ ఫ్యానా, లేకా వైపర్ నా? ఎవరిని?
అటూ ఇటూ అన్ని దిక్కులు తిప్పుతున్నారు.
గోపు. ఇక్కడ నడి రోడ్డు పైన నీకేం పని గోపు?
కార్లో రోహిత్ శెట్టి రాక కోసం ఎదురుచూపా?
-లోపల దయ్యముంది. -ఏంటి?
-ఆడ దయ్యం. -మొత్తాని, ఆ ముగ్గురు...
ఏంటి?
ఆ ముగ్గురూ వాళ్ళ పని చేస్తున్నారు అన్నాను.
మాధవ్, లక్కీ, లక్ష్మణ్.
వాళ్ళ పనే రాం గోపాల్ వర్మ లాగా నకిలీ దయ్యాలను సృష్టించడమే వాళ్ళ పని.
-లోపల నిజమైన దయ్యం ఉంది. -గోపు.
నువ్వు రాత్రుళ్ళు మేలుకుని ఉండవని తెలుసు
కానీ ఆ ముగ్గురూ నిన్ను పిచ్చోడిని చేసారు. పిచ్చివాడ!
అది 17 రోజుల క్రితం చనిపోయిన
-అమ్మాయి ఆత్మ. -గోపాల్, చూడు నాన్నా.
నేను లోపాలకి వెళ్లి నీ భ్రమను తొలగిస్తాను.
నా ప్రియమైన మిత్రులారా.
-ప్లీజ్ వెళ్ళిపో. -దయచేసి వెళ్ళు.
బబ్లీ వచ్చేసాడు చూడండి.
-పదా పోదా. -బబ్లీ, వెళ్ళిపో.
బబ్లీ సర్, మీరిక్కడకి రాకుండా ఉండాల్సింది.
-బబ్లీ సర్... -నోరు ముయ్యండి.
నా మూర్ఖ మేధావులారా.
-ఇక్కడ దయ్యముందని మీరు కూడా నమ్ముతున్నారా? -ఉంది.
ఉంది, ఉంది. ఎదురుగానే నిలుచుంది.
ఇది నీ ప్లాన్ అయితే కాదుగా మాధవ్?
ప్లాన్ దేనికి?
మాధవ్, ఇక్కడ ఆ దయ్యముంటే దానికి చెప్పు
అతిధిగా బబ్లీ వచ్చాడని.
-వీడు అయిపోయాడు. -అతిధికి మర్యాదలు చేయాలని చెప్పు.
ఎక్కడున్నావే దయ్యాల రాణి?
బహుశా వీడికీ నా లాగానే దయ్యం కనపడట్లేదు అనుకుంటా.
జాగ్రత్తగా విను. నువ్వు కేర్ టేకర్ అయితే, నేను అండర్ టేకర్ ని.
-బబ్లీ సర్, దయచేసి ఇంకా వెళ్ళిపొండి! -సోదిలే, ఎందుకు?
-నేను టీ తాగాకనే వెళ్తాను. -దేవుడా!
సోఫా సొ గుడ్.
పిలవండి ఆ ఆత్మని. హలో, మిస్ దయ్యం.
నీ శక్తి ఏంటో చూపించు!
ఎంత భయపెట్టగలవో చూద్దాం! కానివ్వు!
కమాన్ బేబీ దయ్యం, చూపించు నీ మహిమ.
వొద్దు!
అమ్మా!
కాపాడండీ!
-వసూలీ బాబు. -గోపాల్, బయట ఎదుకు నిలబడ్డావ్?
-లోపల దయ్యముంది. -ఏంటి?
కుర్రాళ్ళు పని పూర్తి చేసినట్టున్నారు.
ఇది చెడ్డ వార్తే, గోపాల్.
నేను లోపలకెళ్ళి అందరినీ కాపాడాలి.
-కానీ అందులో మీ ప్రాణాలకు... -తెలుసు ఇది ప్రమాదమని, కానీ...
-ఏమయ్యింది? -గోపాల్, నన్నెవరో లోనికి లాక్కెళుతున్నారు.
భయపెట్టడం అంటే ఇది. గోపాల్ నన్ను కాపాడు.
-ఇది వసూలీ దెబ్బంటే. -వసూలీ బాబు
నేనెలా చనిపోయానో అందరికీ చెప్పు.
ఎవ్వరో చెడ్డవారైనారు...
-పరిగేట్టండీ. -అయ్యో.
మాధవ్.
ఒంటె ఉందా?
-ఓహో. అంటే దయ్యముండా? -దేని గురించి మాట్లాడుతున్నాడు?
నాకు తెలుసు ఇక్కడ దయ్యముందని.
వసూలీ, వాడు నిజమే చెబుతున్నాడు.
దయ్యం ఉంది. అదిగో ఎదురుగానే ఉంది.
అదిగో, ఎదురుగా నిలబడి ఉంది.
-అక్కడే. -వసూలీ, దయచేసి అర్ధం చేసుకో.
మాధవ్, వీళ్ళని భయపెట్టడంలో ఎంత నిమగ్నం అయ్యావంటే
నిజంగానే దయ్యముందని నువ్వే నమ్ముతున్నావా?
మీకు భయపెట్టడం కూడా రాదూ.
నన్ను చూసి నేర్చుకోండి.
బయట గోపాల్ని ఎలా భయపెట్టి వచ్చానో.
ఎవరో నా చేయి పట్టి లాగుతున్నారని అన్నాను.
సారీ.
మాధవ్.
-బబ్లీ. ఇక్కడ దయ్యముంది. -వసూలీ బాబు.
అయ్యో నా ఫ్లయింగ్ జాట్, ఇది నిజమే.
-అవును. -ఇక్కడ దయ్యముంది.
బి. డబల్ ఓ. టీ. వై. భూతం.
ఆనా.
-ఆనా. -ఏమైంది?
దామిని ఒక దయ్యము.
-నాతో రా. -వొద్దు, నేను రాను.
లోపాలకి వెళ్ళిన వాళ్ళు బయటకి రావట్లేదు.
-భయపడకు, గోపాల్. నేనున్నానుగా. -కానీ, ఆనా...
నీకు నా పై నమ్మకం ఉంది కదా? పదా.
-వొద్దు, ఆనా. -పదా.
-ఆనా. -రా నాతో.
అనా, ప్లీజ్.
-వొద్దు, ఆనా. -పదా గోపాల్.
-వొద్దు, ఆనా. -పదా.
గోపాల్, నేనున్నానుగా. నువ్ పదా.
-గోపు. -ఇలా రా.
-దేవుడా! -గోపాల్, నాతో రా.
పారిపో...
-ఆనా, ప లీజ్. -ఆమె ఒక దయ్యము.
-పారదర్శకంగా ఉన్న దయ్యాన్ని చూడు. -నోరు ముయ్.
అందరినీ కొట్టెస్తాను.
బయటకి రండి అందరూ. రండి.
మమ్మల్ని నీ దయ్యం జట్టులో చేర్చాలనా.
నిర్ఘాంతులయ్యారు. వాళ్ళ మనస్సులో ఎన్నో వేల ప్రశ్నలు మెదిలాయి.
భయపడిపోయారు.
అందరికీ అర్ధమయ్యేలా చెప్పాను
వాళ్ళు భయపడే ఆ దయ్యం
నిజానికి ఓ పవిత్రమైన ఆత్మ అని.
అది ఎవరని చెప్పినప్పుడు వాళ్ళ నోట మాట రాలేదు.
ఆమె పేరు...
ఖుషీ అని...
ఖుషి.
ఈమెను గుర్తు పట్టలేదా మీరు?
ఈమె మీ ఖుషీనే.
వీధిలో మీకు దొరికిన పిల్ల.
మీరే తన ప్రాణం కాపాడారు.
ఆశ్చర్యంగా ఉంది కదూ తను చనిపోయి కూడా
మనతో ఎలా ఉందని.
ఇదెలా సాధ్యం. మేమెలా నమ్మాలి? అని.
దేవుడి సంకల్పం అయితే,
అన్నిట్లో మ్యాజిక్కే గానీ, లాజిక్కు ఉండదు.
-మన ఖుషీనా? -మన ఖుషి.
-అదే ఖుషి. -తను మన ఖుషి.
ఖుషి.
-మాధవ్, మనం తనకి గోరుముద్దలు పెట్టేవాళ్ళం. -అవును, అవును.
-గోపు... -ఏంటి.
నీకు కాబోయే భార్య మనం పెంచిన పిల్లే అయ్యిందిరా.
-జమునాదాసుకి ప్రియ... -నోర్ముయి!
-ఇప్పుడెందుకు లాలి పాటా పడుతున్నావ్? -ఆగు. ఇదంతా వదిలేయ్.
ఇన్నేళ్ళ తరువాత, మన ఖుషీ ఈ స్థితిలో?
ఎలా? నాకేం అర్ధం కావట్లేదు.
ఆమె ఎటుందో చెప్తారా కుడివైపునా, ఎడమవైపునా?
ఎక్కడుంది?
ఈమె మిస్టర్ ఇండియా లో అనీల్ కపూర్ లా ఉంది.
అవును.
-ఓయ్. -ఏంటి?
కానీ మన ఖుషీ అలా ఎలా చనిపోయింది?
ఇదేం దయ్యం పని!
ఆనా, కాస్త అర్ధమయ్యేలా చెప్పు. మాకేమీ అర్ధం కావట్లేదు.
అవును.
మీరందరూ వెళ్లిపోయాకా,
కర్నల్ గారు, అయన భార్యా నన్ను దత్తత తీసుకున్నారు.
నాన్న, జమునాదాస్ గారు ప్రాణ స్నేహితులు.
నాన్నకి ఊటీలో టీ ఎస్టేట్ ఉండేది.
ఆర్మీ నుండి రిటైర్ అయ్యాక, ఆయన ఎక్కువ సమయం అక్కడే గడిపేవారు.
చిన్నతనం నుండి నాకు కళలంటే మహా ఇష్టం.
ఇంట్లో అయినా, ఆశ్రమంలోనైనా,
అవకాశం ఉన్నప్పుడల్లా పెయింటింగ్ చేయడం మొదలు పెట్టేదాని.
నాకు ఆనా అక్క అప్పటి నుండే తెలుసు.
ఆమె నాకు అక్కలాగా, గురువులాగా ఉండేది.
అంతా బాగానే జారుతూ ఉంది.
కానీ ఓ రోజు, యాక్సిడెంట్లో అమ్మ చనిపోయింది
నాన్నకి చూపు పోయింది.
నాన్నని టీ ఎస్టేట్ బాధ్యతని నేనే తీసుకున్నాను.
కాలం అన్ని గాయాలకు మాన్పు కలిగిస్తుని అంటారు.
నెమ్మదిగా అన్ని సర్దుకున్నాయి. జీవితం మామూలుగా సాగుతూ ఉంది.
ఖుషి.
-ఇతడిని గుర్తు పట్టావా? -దేవుడా. నిఖిల్.
ఏడేళ్ళ తరువాత.
ఎప్పుడొచ్చావ్? చెప్పనేలేదు?
ఉదయమే మీ నాన్నని కలిసాను.
కానీ నువ్వక్కడ లేవు.
అవును, టీ ఎస్టేట్ పని మీద వెళ్లాను.
అయితే మొత్తానికి దుబాయి నిన్ను తన్ని తరిమేసింది అనమాట.
లేదు, లేదు. దుబాయిలో ఇతనికి పెద్ద భావన నిర్మాణ వ్యాపారముంది.
ఇప్పుడు వాసూ రెడ్డీతో కలిసి ఇక్కడ అదే నిర్మాణ వ్యాపారం చేస్తాడు.
-భలే. -అంతే కాదు ఖుషీ, మన ఆశ్రమం పిల్లల కోసం
ఎంతో పెద్ద ప్రణాళిక ఆలోచించాడు.
నాకంటూ ఎవరూ లేరు లోకంలో.
తమ్ముడితో సత్సంబంధాలు నిలవలేదు.
నాకున్నదల్లా వీడే, నా మేనల్లుడు, నిఖిల్.
అందుకే ఓ నిర్ణయానికి వచ్చాను
ఈ ఆశ్రమం ఇతడి పేరున వ్రాసేస్తా.
నిఖిల్ ని కలిశాకా ఎంతో కాలం తరువాత కలిసినట్టు అనిపించలేదు.
ఏదో అపురూప బంధమున్న భావన కలిగింది.
ఎక్కువ సమయం కలిసి గడపటం మొదలుపెట్టాం.
ఎటు వెళుతున్నా
ఏం చేస్తున్నా
మదిలో మెదిలే ఎన్నో ఊహలు
ఆ మొదటి చూపు
దాని అద్భుత ప్రభావం
ఎందుకో మనసున కలిగే అలజడి?
గమ్యం లేని పయనం
నాకే తెలియని గమ్యం
దేనికై నీకీ ఆరాటం?
అది నేనేనా
నీ ఎదురుచూపుకి ఫలితం
నాకెందుకీ భావన అనుక్షణం
మీరిద్దరూ నన్ను బాగా బోల్తా కొట్టించారు.
బాగా ఆవేశ పడుతున్నారు.
-అంతా వివరంగా చెప్తాం కదా. -ఏం చెప్తారు?
ఏం వివరిస్తావు?
మీ ఇద్దరికీ మీ కలల ప్రాజెక్టు నిర్మించాలని ఉంది.
మీ ఆర్కిటెక్ట్ ఆఫీసుకి వెళ్లి
దాని నమూనా చూసాను.
నా పిల్లల భవిష్యత్తు తో మీకు పనే లేదు.
-అది కాదు అంకుల్. -నా భూమిని వంచనతో కాజేశారు.
నేను నా వీలునామా మార్చి ఆస్తంతా పప్పీ పేరున వ్రాసేస్తా.
అంకుల్, ఎందుకు నా శ్రమని వృధా చేస్తున్నారు?
-ఏం శ్రమించావు? -చాలా కష్ట పడ్డాను, అంకుల్.
అబద్ధాలు చెప్పా, దగా చేసా, మీకు మీరే మీ భూమిని అప్పగించేలా ఒప్పించాను.
ఎంతో సమయం అనాధలతో గడిపాను.
చివరికి ఆ బంగాళా కోసం ఖుషీతో పెళ్ళికి కూడా ఒప్పించా.
కర్నల్ని దుబాయ్కి రమ్మన్నా.
ఎంతో కష్ట పడ్డాను నా అడ్వెంచర్ ల్యాండ్ ప్రాజెక్ట్ కోసం.
వీలునామా మార్చావో, ముసలోడా...
నిన్ను చంపేస్తా.
తప్పు నీది కాదు.
నీ రక్తమే అంత.
మీ నాన్న డబ్బు కోసం మోసం చేసాడు.
నువ్వు భూమి కోసం మోసం చేసావు.
నీచుడా, నువ్వూ నీ తండ్రిలానే తయారయ్యావు.
అయ్యో. జమునాదాస్ గారు...
చనిపోయాడు. నువ్వు చంపెసావ్.
ఖుషి.
హలో?
ఫోన్ చేయాల్సింది.
ఓహో, పెళ్లి పత్రిక తీసుకొచ్చావా.
మంచి పని చేసావు. ఫోన్ చేసే అవసరమే లేదు.
ఇది నిజంగా ఆశ్చర్యకర విషయమే.
-ఖుషీ వెడ్స్ నిఖిల్. -నేనెళ్ళి పోలీసులకి అంతా చెప్పేస్తా.
బుద్ధి లేకుండా మాట్లాడకు ఖుషి.
పిల్లలను ఆశ్రమం కోల్పోనివ్వను.
-అర్ధం చేసుకోటానికి ప్రయత్నించు. -నేను పోలీసులకు చెప్తాను.
ఇదేం బాగాలేదు. దేనికైనా హద్దుంటుంది.
నేనేం అడిగాను కనుక?
పాపం ఓ కుర్రోడు తన కల నిజం చేసుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
కానీ, లేదే...
అందరూ వాడి పనిలో చేయద్దు పెడుతున్నారు.
ప్రయోగాత్మకంగా ఆలోచించు క ఖుషీ.
ఈ ముసలి వాడు వయసుని మించి ఎక్కువ కాలం బ్రతికేసాడు.
నీకు మున్ముందు బోలెడు భవిష్యత్తు ఉంది.
నా ముందు కేవలం ఓ హంతకుడు ఉన్నాడు.
నిఖిల్, ఏం చేస్తున్నావ్?
పెళ్లి పత్రిక, ఖుషీతో నిఖిల్
వాసు, ఆ శవాన్ని ఆశ్రమానికి తీసుకెళ్ళు.
మేడ మీద నుండి విసిరేసే యాక్సిడెంట్ అని చిత్రీకరించు.
ఇక నువ్వు, బంగారం. నాతో డ్రైవ్ కి పదా.
ఏంటి? మూడు గంటల ముందే బయలుదేరిందా.
సరే, అలాగే నిఖిల్.
ఆమె రాగానే నీకు ఫోన్ చేస్తాను.
సరే మరి.
ఏమన్నాడు?
ఎప్పుడో బయలుదేరిందని నిఖిల్చె ప్పాడు.
ఆనా మ్యాడం!
జమునాదాస్ గారు మేడ పైనుండి పడిపోయారు.
ఏంటి?
అసలేం జరుగుతోంది ఆనా?
ఖుషీ జాడ తెలియట్లేదు.
సాయంత్రం ఎన్నింటికి బయలుదేరింది?
సుమారు ఆరు గంటలకి.
-నాకు కంగారుగా ఉంది డాండే. -భయపడకండి చౌహాన్ గారు.
మాకు సాధ్యమైనంత మేం చేస్తాము.
ఆ మరుసటి రోజే నిఖిల్ దుబాయి వెళ్ళిపోయాడు.
అతన్ని ఉండమని అడుగుదామనుకున్నా.
కానీ ఏం చెప్పాలో తెలియలేదు.
పోలీసులకి కూడా చెబుదాం అనుకున్నా.
కానీ వారిని ఎలా నమ్మిన్చేది?
ఇదంతా ఆలోచిస్తూ ఉండగా
జమునదసు గారి సంస్మరణలో మిమ్మల్ని కలిసాను.
దేవుడు నా ప్రశ్నకి సమాధానమిచ్చాడు.
మీ ఐదుగురు మాత్రమే ఖుషీని చూడగలరు.
ఎందుకు?
అదే ఒక సూచన.
భగవంతుడి సంకేతం.
మీ ఐదుగురు ఖుషీకి సాయం చేయాలని ఆయన కోరిక.
అందుకే. మిమ్మల్ని ఇక్కడికి రాప్పించాల్సి వచ్చింది.
మీరు వచ్చేసారు కానీ,
మీకు ఇద్దంతా చెప్పాలంటే మీరంతా
కలిసికట్టుగా ఉండేంత వరకూ వేచి ఉన్నాం.
ఆపైన ఖుషీ కి న్యాయం జరిగేల చేస్తారని
మీరు చిన్నతనం నుండి పెరిగిన
ఈ ఆశ్రమం లోని పిల్లలను కాపాడుతారని.
ఆనా మ్యాడమ్.
ఏమన్నా! లోపల ఏంటీ నాటకమంతా?
వీళ్ళు మరీ షోలే సినిమాలో ఠాకూర్ లాగా ఉన్నారు.
ముఠా అంతటినీ పోగేసే ప్లాన్లో ఉన్నారు.
అందులో ఠాకూర్ కనీసం బ్రతికున్నాడు.
మనమొక శవం కోసం జై వీరూలు గా మారాలా?
ఇప్పటివరకూ "చనిపోయిన లేదా సజీవంగా కావలెను" అని మాత్రమే విన్నాం.
ఇప్పుడు ఒక శవం కోసం బ్రతికున్నవాడిని వెతికి పట్టుకోవలి.
ఏంటిది అర్ధం లేకుండా?
-కానీ నాకంతా అర్ధమయ్యింది, లక్కీ. -ఏమని?
ఈ విషయంలో మనం కలిగించుకో కూడదు.
-అవును... -కానీ, ఎందుకు?
ఎందుకంటే అది పుట్టుకతోనే దురదృష్టవంతురాలు.
చూడు, ఈమె పుట్టగానే తలిదండ్రులు చనిపోయారు.
ఆశ్రమానికి వచ్చింది, మనమంతా విడిపోయాం.
కర్నల్, అతని భార్యా దత్తత తీసుకున్నారు,
కానీ పెంపుడు తల్లి చనిపోయింది, తండ్రి చూపు కోల్పోయాడు.
కన్నుకి కన్ను!
పాపం ఒకడు ప్రేమించాడు.
అంతే రెండు హత్యలు చేసి దుబాయి పారిపోవాల్సి వచ్చింది.
చూడు సోదరా, ఈమెకు సాయం చేయడమంటే
మన గొయ్యి మనమే తవ్వుకున్నట్లు, ప్రాణం ప్రమాదంలో తోసుకున్నట్లు.
గోపు, వాదన్నది నిజమే.
ఏం చెత్త వాగుతున్నావురా.
నాకేం అనిపిస్తుందంటే...
ఇప్పుడు ఏ వేషాలు వేయకు పప్పీ. అసలే పెద్ద గందరగోళంలో ఉన్నాం!
ఏదో ఒకటి మాట్లాడు గోపు. నువ్వేమీ అనట్లేదు.
పాపం పసివాడు! వీడెం మాట్లాడగలడు?
కాబోయే భార్య చెల్లిగా మారిపోయింది,
ఇప్పుడది దయ్యమై కూర్చుంది.
ఆ దయ్యం కోసం మనుషులతో గొడవ పాడాలా?
చూడు గోపు, ఇంటిని ఖాళీ చేయించే వరకైతే బాగానే ఉంది.
ఇప్పుడీ దయ్యం, దానికి న్యాయం. ఇలాంటి గొడవలు మనకొద్దు.
పైగా ఆ నిఖిల్ అన్నవాడు, పెద్ద హంతకుడంటా.
అవును గోపు.
నన్నడిగితే మనం పారిపోటమే ఉత్తమం.
-ఇంతకంటే మంచి... -ఇంకా ఆపు, మాధవ్.
ఏమైంది మీ అందరికి?
ఆనా ఏమన్నదో వినలేదా?
వాళ్ళు ఖుషీని చంపేశారు.
మనమంతా ప్రేమ పంచిన ఆ పిల్లని.
జమునదాసు గారే లేకపోతే,
మనం వీధుల్లో పడుండేవాళ్ళం.
మనం పెరిగి పెద్దయిన ఈ ఆశ్రమంలోని పిల్లలే
రోడ్డున పడుతుంటే ఎలా చూస్తాం?
లేదు.
ఖుషీ ఆ పిల్లల కోసం తన ప్రాణాన్ని ఇచ్చింది.
ఆ పిల్లల కోసం.
ఖుషీకి న్యాయం జరగడం కోసం నేనేదైనా చేస్తాను.
మీరు నాకు తోడుగా ఉన్నా లేకున్నా.
-గోపు, వినరా. -గోపు. గోపు.
చూడండి, ఖుషీ సామాను కొంత అల్మారాలో మిగిలిపోయింది.
తీసేందుకు కాస్త సాయం పడతారా?
గోపాల్.
ఓయ్.
వెనక్కి వెళ్ళు.
జాగ్రత్త. ఏం పడింది?
ఏదో డైరీ, సర్.
ఏదో అరబిక్ ఓ వ్రాసుంది.
-పుస్తకాన్ని తిరగేసి పట్టుకున్నావ్. -సారీ.
ఖుషీడి అయి ఉంటుంది. రోజు ఏదోటి వ్రాసేది.
ఒకోసారి నాకు కూడా చదివి వినిపించేది.
నువ్వు గోపాల్ కాదు?
ఆ బంగళాలో బలవంతంగా ఉంటుంది నువ్వేగా.
నీ తమ్ముడిని తీసుకుని వెళ్ళిపో.
లేదా, మీ ఇదారితో పాటు ఆ గుడ్డివాడిని కూడా బయటకి నెట్టేస్తాం.
నీకు నిఖిల్, వాసూ రెడ్డీలు గురించి తెలీదు.
భూమి కోసం ప్రాణాలు కూడా తీయగలరు.
అసలెవరు నువ్వు? ఇక్కడి హీరోవా?
రాబిన్ హుడ్ వా? దేవుడివా?
తిక్కలోడిని.
ఆశ్రమంలో ఎన్నడూ ఒంటరితనం తెలియలేదు.
గోపాల్ వేళ్ళను విరిచేవాడు, కానీ నా వేలు పట్టుకునే ఉండేవాడు.
మొదటి లక్ష్మణ్ నాతో పాటు ఏడ్చేవాడు.
రెండో లక్ష్మణ్ నేను ఏడిస్తే నవ్వించేవాడు.
లక్కీకి డబ్బులు దొరికితే
ముందు నాకు బట్టలు, బొమ్మలు, చాక్లెట్లు కొనిచ్చే వాడు.
ఇక మాధవ్ ఎప్పుడూ నాకు జడ వేసేవాడు.
ఎందుకు అని అడిగితే,
అది తనకి ఇష్టమైన పని అని చెప్పేవాడు.
అమ్మ చనిపోయాకా,
నేను మళ్ళీ కోలుకుంటాను అనుకోలేదు.
కానీ ఆనా నాకు బాగా అండగా నిలబడింది
నన్ను ఎంతగా ప్రేమ చూపిందంటే అమ్మని మిస్ అయ్యేదాన్ని కాదు.
ఇవేళ నిఖిల్ని కలిసాను. మా ఇద్దరి మధ్య ఏదో పాత బంధమున్న భావన కలిగింది.
అతడు చాలా మంచివాడు.
నాన్న ఒప్పేసుకున్నారు. నేను నిఖిల్ని పెళ్లి చేసుకోబోతున్నాను.
నా కలలనీ నెరవేరుతాయి.
నాకంటూ ఒక సొంత కుటుంబం ఉంటుంది.
ఆ ఐదుగురూ నాకు ఖుషీ అనే పేరు సరిగ్గా పెట్టారు.
నా జీవితంలో కేవలం సంతోషం ఉంటుందని బహుశా వాళ్లకి ముందే తెలుసేమో.
ఆపు గోపాల్.
వెళ్ళని కొడితే ఈ సమస్య తీరదు.
ఇప్పుడు ఈ ఆశ్రమం నిఖిల్ది.
కనుక అతడినే ఇక్కడికి రప్పించాలి.
అప్పుడే ఈ చోటు తిరిగి తెచ్చుకోగలం.
గోపు, ఆనా అన్నది నిజమే.
వాళ్ళని వదిలేయ్.
లాస్ట్ స్పిరిచువల్ వరల్డ్
డాండే గారు, అలవాటు చేసేసుకోండి. మాకవాటు అయిపొయింది.
అన్నట్టు డాండే సర్, నిఖిల్ దుబాయి నుండి వస్తున్నట్లు తెలిసింది.
నన్నడిగితే మీరెళ్ళి నిఖిల్, వాసూ రెడీలను అరెస్టు చేయండి.
అలా ఎలా అరెస్ట్ చేయగలం?
మనవద్ద వాళ్ళు హత్య చేసినట్టు ఆధారాలు లేవు .
కానీ వాసూ రెడ్డి ఈ నేరాలని ఒప్పుకుంటే,
అతని వాజ్ఞమూలం ఆధారంగా కేసు బుక్ చేసి
నిఖిల్ పేరున అరెస్ట్ వారంట్ తీసుకురావచ్చు. ఈ పని అవుద్ది.
నిఖిల్ ని అరెస్ట్ చేయడం చాలా పెద్ద పని.
మొదట వాసూని ఎలా నేరం ఒప్పుకునేలా చేయాలో ఆలోచించాలి.
ఏం చేయాలో, ఏం చేయకూడదో.
మనం చేయాల్సిందే చేయాలి.
నేనేం అంటానంటే...
మతిమరపు మేళం.
కట్టప్ప మామా...
నువ్వు నా పక్కన ఉన్నంతవరకూ, నన్ను చంపే మగాడే పుట్టలేదు.
మాతా శివగామి!
భాల్లాల దేవా!
ఆడదాని మీద చేయి వేస్తే
-నరకాల్సింది చేయి కాదు, వాడి తల. -పప్పీ.
-నా టీ ఎక్కడా? -ఆపండిరా.
నాకొక ఐడియా వచ్చింది.
ఖుషీ మనని ఆవహించి మననే భయపెట్టినట్టు,
తన సాయంతో వాసూ రెడ్డీని భయపెట్టవచ్చు కదా?
కానీ ఎలా?
నువ్వే అంటావ్ కదా మాధవ్
మనిషికి భయముంటుంది.
భయముంటే, మూడనమ్మకం ఉంటుందని.
మీరు దయ్యాలు లేకుండానే ఎంతో మందిని భయ పెట్టారు.
కానీ ఇప్పుడు మీ వద్ద ఒక బ్రతికున్న దయ్యం ఉంది.
-బ్రతికున్న దయ్యమ? -అవును, దయ్యం.
జీ.ఎస్.టీ. ఘోస్ట్.
ఈ ఐడియా అద్భుతంగా ఉంది,
కానీ నిజంగానే దయ్యముందని వాడిని ఎలా నమ్మించడం?
-వాడికి మనం ఐదుగురం తెలుసు కదా. -అవును కదా.
నోరు ముయి. బూతులు మాట్లాడకు. ఇక్కడ ఆడవాళ్ళు ఉన్నారు.
-వాడు బూతులు మాట్లాడట్లేదు. -మరి?
ఆ పని చేసేందుకు ఒకే ఒక్కడున్నాడు అని అంటున్నుడు.
పాండు!
-పాండు! -పాండు!
ఒరేయ్...
ఏంటి మీ కాకి గోలా?
ఏదో కాస్త విశ్రాంతి కోసం ఇక్కడకి వచ్చా.
-కానీ మీరంతా కలిసి ఒకటే గోల. -నానా పాటేకర్.
-ఆయనే! -నానా కనపుడుతున్నాడు కానీ లైబ్రరీ కాదా.
ఓ లైబ్రేరియన్, ఇక్కడ చేపలు కూడా అమ్ముతున్నవా ఏంటి?
నువ్వేంటి కళ్ళప్పగించి చూస్తున్నావ్? దయ్యం కనిపించిందా?
ఆ నోరు కాస్త మూయి. లేదా నాలుక బయటకి వచ్చేస్తుంది.
హలో, సరే, షాట్ సిద్ధం చేయి.
ఏంటి? నేనెక్కడ ఉన్నానా?
నన్ను అడిగే ధైర్యం చేయమాకు.
ముందు షాట్ పని చూడు. రెడీ చేయి.
అందరూ కాస్త చల్లబడండి. పాండు ని పిలవండి.
కోబ్రాస్, జి4 లిమిటెడ్. నేషనల్
అంటే దయ్యం ఇక్కడే ఎక్కడో ఉందనమాట.
మీ ఐదుగురికి కనిపిస్తుంది కానీ, ఈ ముగ్గురికి కాదా.
కాస్త వాస్తవంలోకి రండి!
చూడటానికి, వినడానికి యదవనేమో, కానీ మరీ అంత కూడా కాదు.
ఈ న్యాయపోరాటాలు, దయ్యాలు, ఆత్మలు, ముక్తి మోక్షాలను నేను నమ్మను.
నాకు అసలు నమ్మకమే లేదు!
సరే అయితే. ఖుషీ. ప్రత్యక్షంగా చూపించు.
ఖుషీ.
జోకు బాగుంది.
ఎవరో నన్ను పట్టుకున్నారు.
నీ మహిమలు చూపించు తల్లీ. ఎం.టీ.వీ. మూవ్స్.
వాసూ రెడ్డీని ఎలా భయపెట్టలో చెప్పండి.
చెప్పండి.
ఓయ్, ముంగీసా!
-నువ్వొక పాపివి. దుష్టాత్మవి. -నువ్వెవరివి?
చిందర వందర, గందరగోళం.
ఎందుకు నీకీ తొందర మేళం.
సమీపిస్తోందిలే నీ అంతం.
రాకుమారిలా పరుండినావు.
త్వరలో నీ చితిపైనే పది ఉండేవు.
బహదూర్!
మెడ తెగిన కోడివలె గిజగిజలాడేవు
ఆరడుగుల గోతిలో పడేవు.
నీ పాపాలకు ప్రతీ నేరానికి శిక్ష పడేను.
ఆ అడ్వెంచర్ ప్రాజెక్టు నీకు కాకుండా పోను.
అడ్వెంచర్?
ఒక అమ్మాయినీ, ఓ వృద్ధుడినీ చంపేసావు.
ఆత్మలు వస్తాయి, పగ తీర్చుకుంటాయి.
ఒరేయ్! జనార్ధన్, బహదూర్, నీళ్ళలో ఎవరో ఉన్నారు.
నీళ్ళో ఎవరో ఉన్నారు. వెతకండి.
-ఏమైంది సార్? -నీటిలో ఎవరో తాంత్రికుడు ఉన్నాడు, వెతకండి.
-కానీ, ఇక్కడ ఎవరూ లేరు సార్. -ఇక్కడే ఎక్కడో ఉంటాడు.
నువ్వటు వెళ్లి చూడు. నువ్విటు వెళ్ళు. వెళ్ళండి!
నన్ను నమ్ము నిఖిల్.
ఆ తాంత్రికుడు ఎవరో ఎటునుండి ఎలా వచ్చాడో నాకు తెలీదు.
కానీ అతడు చెప్పిందంతా నిజమే.
కంగారు పడకు వాసు. ఇది యాదృచ్ఛికం అయి ఉండవచ్చు.
స్థలం గొడవ, రెండు హత్యలు, అడ్వెంచర్ ప్రాజెక్ట్, ఇలా అన్నీ.
నీ పేరు కూడా ప్రస్తావించాడు.
నీ భాగస్థుడు కూడా అనుభవిస్తాడని అన్నాడు.
వాసు, ఎన్నో సార్లు చెప్పాను. ఈ విషయాలు ఫోన్లో మాట్లడొద్దని.
సరేలే, ఆ గోపాల్ సంగతి ఏమైంది?
రేపు ఆశ్రమంలో పిల్లలకు ఫేర్ వెల్ పార్టీ ఉంది.
అక్కడ గోపాల్ సంగతి చూసుకుంటా.
-కానీ ఆ తాంత్రికుడు... -నోరు మూసుకో వాసు.
నోర్ముయి అంతే.
ఈ విషయం గురించి ఎవరితో మాట్లాడకు.
నేను 30 న వస్తున్నాను.
ఈలోపుగా ఆశ్రమం ఖాళీ అయిపోవాలి.
అంతే.
గోపాల్ అన్నా, నాకిక్కడే ఉండాలని ఉంది.
బెంగళూరు వెళ్ళాలని లేదు.
బాధ పడకు, నీకు నచ్చినట్టే జరుగుతుంది.
వెళ్లి ఆడుకో.
గోపాల్, వాసు రెడ్డి వచ్చాడు.
రెడ్డి గారు, అతడే గోపాల్.
గోపాల్, నేనెళ్ళి మాట్లాడతాను. దయచేసి నువ్వు శాంతంగా ఉండు.
-అవును, శాంతంగా ఉంది. -పదా, వెళ్దాం.
-ప్రశాంతంగా ఉండు. -కోపం తెచ్చుకోకు.
-మాధవ్ వాడి విషయం చూసుకుంటాడులే. -శాంతించు...
-విశ్రాంతి తీసుకో. -ప్రశాంతంగానే ఉన్నానురా.
ఆగు. కాస్తాగు.
శాంతి, అహింసా, శాంతి. పి.ఐ.ఎస్.ఎస్. పీస్.
రెడ్డి గారు, నిన్నటి వరకూ వాడు మీ శత్రువు,
నేటి నుండి మీ మిత్రుడు.
-అంటే ఏంటి? -అంటే...
-అంటే, మీ గ్యాంగ్ లో చేరడానికి వాడు తయారు. -అవును.
ఒక్క కోటి రూపాయలకి
ఈ ఇల్లు ఖాళీ చేయించడమే కాదు, పిల్లల్ని కూడా తరిమేస్తాడు.
ఇక ఆ కర్నల్ ని...
కూడా.
ఇంకెక్కువ ఆలోచించకండి వాసు గారు. చేతులు కలిపితే సరి వాడితో.
గోపాల్, ఇలా రా.
-రా గోపు. -ఈయన మామూలుగా ఉన్నాడు.
గోపు, పదా. పదా.
చేయి కలుపుతున్నాడు.
షేక్ హ్యాండ్
రండి వాసు గారు. పిల్లలు మీకోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.
వీడుకోలు.
ఫేర్ వెల్
మొట్టమొదట,
వాసు రెడ్డి గారికి ఘనంగా "తిట్లు".
-ఓయ్... -నా ఉద్దేశం ఘనంగా చప్పట్లు.
ఇంక సమయం వృధా చేయకుండా
వాసు రెడ్డి గారిని మాట్లాడేందుకు ఆహ్వానిస్తునాను.
వాసు గారు.
మా అమ్మ ఎప్పుడూ అంటూ ఉండేది
పిల్లలు భగవంతుడితో సమానమని.
అది అక్షరాలా తప్పు...
నిజానికి పిల్లలు భగవంతుదికంటే గొప్ప.
అందుకే పిల్లల మనసులు తెల్లని మల్లెలు అంటారు.
ఇక ఈ రోజు...
-ఏమైంది, సర్? -షాక్ కొట్టింది.
నేను చూస్తాను.
-చెప్పానా. -ఏంటి? సరదాగా చేసాను.
కరెంటు లేదు, నా టాలెంటు చూపించాను.
ఇక రండి.
పిల్లలూ, మనమెన్నడూ మన లక్ష్యాన్ని వీడ కూడదు.
లేదంటే, మనం...
జీవితంలో ఎటూ వేల్లాలేం.
ఏమవుతోంది?
జీవితంలో ఎన్నో అడ్డంకులు వస్తూ ఉంటాయి.
కానీ మనం ఆగ కూడదు.
వాటిని అధిగమించి...
-ఏమైంది సర్? -ఆ మైకు నన్ను గుద్దింది.
అది మైకు, మైక్ టైసన్ కాదుగా గుద్దటానికి.
నాకు మైకు వద్దు, తీసేయండి.
తీసేయమంటారా, సరే.
ఈ ఆశ్రమాన్ని మరో చోటకి తరలించేందుకు,
నేను విద్యా శాఖామంత్రిని కలిసి చెప్పాను...
మన కొత్త ఆశ్రమానికి ఒకటే నినాదం ఉంటుందని.
ఒక్కటే ధర్మసూత్రం, అదేంటంటే...
వాసు రెడ్డి ఒక కుక్క!
నా వెనుకే చెప్పండి!
-వాసు రెడ్డి... -ఒక కుక్క!
ఇక ఈ కుక్క ఆ పిల్లలని ఎటూ వెళ్ళనివ్వదు.
యే వీడుకోలూ ఉండదు. ఆటా. పాటా. సంగీతం.
డీజీ, పాట పెట్టు!
నీ కుతురిని ఒక దుష్ట ఆత్మ ఆవహించింది!
-ఓ దుష్టాత్మ ఉంది. -వొద్దు!
నీ కుతురిని ఒక దుష్ట ఆత్మ ఆవహించింది!
లేదు!
ఇప్పుడు నమ్ముతావా?
గాడిదలా, కుక్కలా, కోతిలా. అన్ని జంతువుల్లా డాన్స్ చేసారు మీరు.
-ఏమైంది మీకు పిచ్చోడా? -ఓయ్.
-ఎవర్ని అంటున్నావ్ పిచ్చోడని? -నిన్నే అంటున్నాను పిచ్చోడా.
నీకా బంగాళా, ఆశ్రమం అక్కరలేకుంటే,
మా టైం ఎందుకు వృధా చేయడం?
అమ్మ తోడు, నాకు ఆ బంగాళా, ఆశ్రమం కావాలి.
కానీ జీవితంలో ఎన్నడూ ఇలా డాన్స్ చేయలేదు.
అసలు నాకేమైందో తెలీదు...
ఆగాగు.
-వీడు కూడా ఉన్నడా అక్కడా? -ఎవడాడు?
ఆరోజు మా ఇంటికి వచ్చింది వీడే.
-అవునా. -నన్ను శపించాడు కూడా.
-ఏంటి? -దానికి సమాధానం చెప్పాల్సింది అంటున్నాడు,
-నాకు చాలా భయమేసింది! -ఓహో!
ఈ స్థలం గొడవలో పడి త్వరలోనే చనిపోతానని చెప్పాడు.
-అవునా. -ఆ రోజు దగ్గరలోనే ఉందని.
-ప్రతీకారం. ఆత్మ. -ఆగండి.
ఏమైంది?
అదే కనుక నిజమైతే, ఎక్కడో ఏదో తేడా కొడుతుంది దయా.
-దయా ఎక్కడ? -అంటే, మా మనసులో ఉంది మీ పట్ల అని.
మీరు మీ ఇష్టానుసారం డాన్స్ చేయకుంటే
ఆ తాంత్రికుడు స్థలం, ప్రతీకారం గురించి చెప్పాడంటే
-దానర్దం ఒక్కటే. -ఏంటది?
మిమ్మల్ని ఒక దుష్ట ఆత్మ ఆవహించింది!
-కాదు. -ఏమంటున్నారు?
ఈయనని దుష్టాత్మ, దయ్యం, భూతం, పిశాచం,
-క్షుద్ర దేవత ఆవహించాయి... -ఇంకా ఆపు.
కానీ ఇది నిజం ఇలాంటివి జరుగుతాయి.
-ఏంటి? -ఇలాంటి భూమి విషయాల్లో ఆత్మలు వస్తాయి.
-అవునా? -మన బబ్లీ పొరుగింటి లోపాముద్రా గుర్తుందా.
ఆగండి! ఈ లోపాముద్ర ఏం చేసింది వాళ్ళని?
అది అన్నీ తారుమారు చేసేసింది
కానీ ఆ జమీందారుకి తన భూమి ఇవ్వలేదు.
ఆ జమీందారు ఆమెను అదే స్థలంలో
సజీవంగా పూడ్చి పెట్టాడు.
ఈ రోజుకీ లోపాముద్ర ఆత్మ ఆ నేల నుండి బయటకి
రకరకాల రూపాల్లో వచ్చి అరుస్తుంది.
స్థలం!
-స్థలం! అని. -ఇంకా చాలు, ఆపండి.
లక్ష్మణ్, అది చాలా పెద్ద గొడవ.
లోపాముద్ర హత్య జరిగింది,
-తన ఆత్మ కక్ష సాధించడానికి తిరిగొచ్చేది. -అవును.
వాసు గారు, ఈ స్థలం గొడవలో ఎవరినైనా మీరు చంపడం లేక చంపించడం చేసారా?
-అవును! లేదు. అస్సలు చేయలేదు. -ఛ.
-అయితే ఇంకా సమసఎంటి. పదండి. -అస్సలు లేదు.
-లేదు. -లేదు...
ఏంటి లేదు...
ఏంలేదు, టైం ఎంత అయిందని చూస్తున్నాం.
-ఇంకా తొమ్మిదీ తొమ్మిది కాలేదు. -టైం బాగోలేదు కానీ గడియారం పని చేస్తుంది.
మళ్ళీ కలుద్దాం.
ఓయ్!
రాఘవ్!
రాఘవ్, మంటలు. ఆర్పండి. అగ్ని మాపకాన్ని తీసుకురా.
మంటలు. ఆర్పండి.
అంతా అనుకున్నట్టుగానే నడుస్తూ ఉంది.
వాసుని భయపెట్ట గలిగాము.
నిజంగానే ఆత్మ ఉందని నమ్మేసాడు.
ఇంకిప్పుడు తను నేరం ఒప్పుకోవడమే ఆలస్యం.
రేపటి రోజు కోసం అంతా సిద్ధం చేసేశాం.
కానీ ఎక్కడో చిన్న భయం, ఈ ప్లాన్ పారకుంటే? అని.
కాపాదండీ...
-మీరిక్కడేమి చేస్తున్నారు? -చెప్పేది విను. ఇలా రా.
కర్నల్ ని చంపడానికి కొన్ని ప్లాన్లు వేశాం.
మొదటిది, ఆయన్ని తలక్రిందులుగా వేలాడదీసి
అతని బట్టలు తీసేద్దాం.
అతని దోతీతోనే ఉరివేసి చంపెద్ధం.
అర్ధం పర్ధం లేదు.
-రెండోది... -సరే.
కర్నల్ కాబట్టి మాకు తుపాకీ పేల్చడం నేర్పమందాం.
ఆయన తుపాకీ ఎత్తగానే దాన్ని అతన వైపుకే తీప్పెద్దామ్.
-డాం. -వొద్దు, ఇది పని చేయదు.
సరే, మూడోది.
ఎక్కడైనా దీప ప్రజ్వలనా కార్యక్రమం అని చెప్పి పెట్రోల్ బాంకుకి తీసుకుపోదాం.
-దీపం వెలుగుతుంది, అతని ప్రాణం గాల్లో. -అస్సలు బాగాలేదు. సోదిలా ఉంది.
కరంటు పెడితే.
దీని అనువాదం చేయద్దు, చెత్తగా ఉంది.
-మరో ఐడియా. -ఐదవది.
కర్నల్ ని మీ ఆఫీసుకి పిలిచి
గొంతు నులిమి చంపేద్దాం.
ఆ తరువాత, అతని శవాన్ని కారులో పెట్టి
కొండ మీద నుండి తోసేద్దాం.
-వొద్దొద్దు, ఇది అసంభవం. -అదే అన్నిటికంటే మంచి ఐడియా.
-ఇది ఓ సారి అయ్యింది. -అయ్యిందా?
అంటే, మీ ఐడియాల పర్వం అయ్యింది, ఇక నన్ను ఆలోచించనివ్వండి..
-ప్లీజ్. -తలుపు తట్టకు రాజా.
-నేరుగా వచ్చేయి రాజా. -వాసుగారు, లోపల ఎవరో సుందరి ఉన్నట్టుండి.
-మంచి సమయం గడపటానికి చూస్తున్నట్టుంది. -నాకు యే సుందరీ లేదు.
-ఎవరో మరి తెలీదు. -తలుపు తట్టకు రాజా.
నేరుగా వచ్చేయి రాజా.
వాసు గారు, మీలో దయ్యం ఉందో లేదో తెలీదు గానీ,
జంతువు మాత్రం మేల్కొని ఉన్నాడు.
మాట్లాడకు!
వచ్చేయి, వచ్చీయి.
చిందర వందర, గందరగోళం.
ఎందుకు నీకీ తొందర మేళం.
రాకుమారిలా పరుండినావు.
త్వరలో నీ చితిపైనే పది ఉండేవు.
మీరంతా ఎందుకు చిందులు వేస్తున్నారు?
ఇతడే ఆ తాంత్రికుడు.
పిల్లలు పుట్టే ముందు బేబీ షవర్ చేస్తారు,
అలాగే, నీకు మరణానికి ముందు శాపాల షవర్.
నిన్ను చంపేస్తా
ఓయ్, బహదూర్! బహదూర్!
ఎక్కడకి పోతున్నావు సార? నాకు కూడా నిన్ను చంపాలని ఉంది!
ఒరేయ్, వొద్దు! వొద్దు!
ఈరోజు నీ మరణం తధ్యం వాసూ రెడ్డీ.
వాసుగారు, వేడిని పట్టేసుకున్నాం. ఇంకా భయ పడక్కర్లేదు.
-బండెక్కండి. -అన్నీ ఇతను అన్నట్టే జరుగుతున్నాయి.
ఆ ఆత్మ అన్ని చోట్లా ఉంది. నన్ను చంపేస్తుంది.
-నన్ను కాపాడండి. -దీనిని వదిలించుకోవాలి అనుకుంటే,
మనమంతా ఆనా వద్దకు వెళ్ళాల్సిందే.
ఆనా ఎందుకు?
ఎందుకంటే ఆనా దయ్యాలు చూడటం వాటితో మాట్లాడటమే కాదు,
వాటిని తన శక్తి తో తరిమేయగలదు కూడా.
-అక్షరాలా. -అవును.
-నన్ను కాపాడండి. -పదండి.
పదా గోపు. వెళదాం.
ఈమ్ బ్రీమ్. జంతర్ మంతర్.
ఆత్మా బేతాళా. ప్లాస్మా...
ప్లాస్మా 32 ఇంచ్.
అక్కడేం వ్రాశారు మీరు?
ఆనా ఆంటీ, ఇది వ్రాసింది నేనే.
ప్రేతాత్మ స్పెల్లింగు. పే.ఎల్.ఏ.ఎస్.ఎం.ఏ.
ప్రేతాత్మ.
నోరుమూసుకో బబ్లీ. ముందే నాకు చాలా కంగారుగా ఉందిక్కడ.
వాసుతోబాటు ఏ క్షణమైనా రావచ్చు.
మీరేం అనుకుంటున్నారు?
నిమ్మకాయలు, మిరపకాయలతో వలయం చేసి
అందులో బొమ్మలు పెట్టి ఓవరాక్షన్ చేయిస్తున్నరే,
-వాసు నమ్మేస్తాడు అనా? -తప్పకుండా నమ్ముతాడు.
అతడు నమ్మేది ఒక్కటే. మూడ నమ్మకాలని.
మనం అతడిని మరింత భయపెట్టి అతని వాజ్ఞమూలం రికార్డు చేయాలి అంతే.
వచ్చేస్తూ ఉంటాడు.
పదా, గాంధారి. పుస్తకాల వెనుక దాక్కుందాం.
-మూర్ఖుడా. ఇక్కడ. -ఓహో, సారీ.
ఆత్మా, ప్రేతాత్మా, బెతాళా.
సామ, దాన, దండ, భేదం.
ఈమ్, బ్రీమ్, కోల్డ్ క్రీమ్...
భక్తీ, ముక్తీ, శుభోదయాన పొందాలీ.
దయచేసి 40 ల్లో చిలిపి పనులు వదిలేయాలీ.
నోరు మూసుకో లక్కీ. సీరియస్ పని కదా.
ఆనా, ప్లీజ్ కొనసాగించండి.
-ఏదోటి చేసి, నన్ను కాపాడండి, ప్లీజ్. -ఒక్క నిమిషమాగండి.
ఏవిటది?
ఆ ఆత్మ ఇక్కడే ఎక్కడో ఉంది. నాకు తెలుస్తోంది.
ఆదాబ్, నేను మీ ఎయిర్ హోస్టెస్ షబ్బో.
హైదరాబాదు ఎయిర్ లైన్స్ కి స్వాగతం.
విమానంలోని బద్రతా సూచనలు చకచకా చెప్పేస్తాను.
వాయు పీడనం తగ్గినపుడు,
ఆక్సిజన్ మాస్కులు పైనుండి పడతాయ్.
వాటిని చూసి పాములు అని కేకలు పెట్టకండి.
వెర్రివాళ్ళలా అరవరాదు. బైతుల్లా ప్రవర్తించకండి.
ముందర రెండు ద్వారాలు, వెనుకన రెండు ద్వారాలు.
పైకప్పు లేచిపోతే, తిన్నగా దేవుడి ద్వారానికే.
ఓ సార్, బెల్టు పట్టుకో. అది కూడా తెలీదా?
ఓ మేడం, వీటన్నిటి మధ్య కూర్చుని ఏం చేస్తున్నావ్?
ఈ నిమ్మకాయలు, మిరపకాయలు లగేజీలో పెట్టుకో. లోనికి ఎవరు రానిచారు ఈమెను?
-పప్పీ... -కూర్చో!
పరిస్థితి ఎంత గంభీరమో అర్ధం చేసుకో!
-అందరూ నిశ్శబ్దంగా ఉండండి. -ఏమయ్యింది?
చెప్పు...
చెప్పు నీకేం కావలి.
ఏవిటి?
అలాగా.
-వాసు, ఈ ఆత్మ నిన్నేప్పుడు వదులుతుందంటే... -ఏంటి.
-నువ్వు నీ నేరాలన్నీ ఒప్పుకోవాలి... -సరే.
మేము దాన్ని రికార్డ్ చేసుకుంటాము.
ఏంటి...
తను చెప్పేదేంటంటే నేరాలన్నీ ఒప్పుకుంటే
ఆనా రికార్డు-స్థాయి సమయంలో దయ్యాన్ని వదిలిస్తుందని.
అవును.
సరే.
జమునాదాస్ గారి ఆశ్రమం, కర్నల్ గారి బంగాళా ఆక్రమించడానికి,
నేనూ నిఖిల్ కలిసి మొదట...
బయటకి పోయి తలుపు వేసేయి. ఇవాళ లైబ్రరీ మూసి ఉంది.
-ఎవరు పడితే వాళ్ళు వచ్చేస్తారు. -నిఖిల్.
నిఖిల్ నా?
నిఖిల్.
-వాసు, ఏంటి ఇదంతా? -వీళ్ళు నాకు పట్టిన దయ్యాన్ని వదిలించే
పనిలో సాయం చేస్తున్నారు.
ఫోన్లో చెప్పాను గుర్తుందా.
ఇది భ్రమ కాదు. నిజంగానే ఆత్మ.
అదిక్కడే ఎక్కడో ఉంది.
ఆనా కూడా దానితో ఇప్పుడే మాట్లాడింది.
ఈ తాంత్రికుడు కూడా గొప్ప వాడు.
ఇతను చెప్పినవన్నీ నిజం అయ్యాయి. నువ్వే అడుగు.
అదే నిజమైతే దయచేసి చెప్పండి.
ఆ ఆత్మ ఇక్కడే ఉంటే, సరిగ్గా ఎక్కడుంది?
ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చింది?
ఆ ఆత్మ పాపులను దుష్టాత్మలను నాశనం చేస్తుంది.
చిందర వందర, గందరగోళం.
ఎందుకు నీకీ తొందర మేళం.
ఓయ్!
వాసు, వీడు ఏ తాంత్రికుడు కాదు, మారు వేషగాడు.
యే ఆత్మ లేదు.
నీ ఫోన్ వచ్చినప్పటి నుండి,
నా మనుషులను వీళ్ళపైన ఓ కంట కనిపెట్ట మని చెప్పాను.
ఇది వీళ్ళ తెలివైన ప్లాన్, వాసు.
నిన్ను వాళ్ళ ప్లాన్లో ఇరికించాలని చూస్తున్నారు.
మీ పని తరువాత చెబుతాను.
పదా వాసు.
ఎక్కడికి పోతున్నావ్?
మంచిదైంది, నువ్వు వచ్చేసావ్.
ఇప్పుడు వాడు కాదు నిజాన్ని నువ్వు కక్కాలి.
నువ్వు ఖుషీని జమునాదాస్ గారిని చంపేశావ్.
ఒప్పుకో.
నువ్వే ఆమెను చంపేశావు. చచ్చేదాకా హింసించావు.
నిఖిల్!
ఇన్స్పెక్టర్ డాండే.
అయితే పోలీసు కూడా మీతో చేతులు కలిపాడు అనమాట.
పోలీసు ఎవరితోనూ చేతులు కలపదు నిఖిల్.
మాకు నిజం తెలిసిపోయింది. అంతే.
నువ్వే ఖుషీని, జమునాదాస్ గారిని చంపేశావు.
అలాగా.
అయితే సాక్ష్యాలు సేకరించడానికేనా మీరంతా గుమి కూడారు.
చెప్పండి మరి, ఏమేం సాక్ష్యాలు దొరికాయి?
చెప్పండి మరి. ఏంటి సాక్ష్యం?
మీరు నన్ను ఏమీ చేయలేరు.
ఆ ఆశ్రమం కూడా నాదే, చట్టపరంగా.
పిల్లలని నేను బయటకి గెంటేస్తాను.
అతి త్వరలో, ఈ స్థలం కూడా నా పేరునే మారిపోతుంది.
ఎవరు ఆపగలరు నన్ను? మిస్టర్ డాండే, మేఎరా?
లేక, మీరా?
ఎవరు ఆపుతారు నన్ను?
నువ్వా? గోపాల్, నువ్వా? లేక నీ ఫ్రెండ్సా?
ఎవరిమీ...
ఖుషీ నీకు చితి పెరుస్తుంది.
ఆడపిల్లను చదువు అన్నింటా వెలుగు.
ఖుషి! ఖుషి! ఖుషి! ఖుషి, ఆపేయి.
-వాడిని వదలకు. వదలకు. -దాన్ని ఇంకా రెచ్చకొట్టకు పడేయమని.
అంటే పైనుండి వదలకు అనే అంటున్నాను. పడితే చనిపోతాడు కదా.
ఖుషి.
ఖుషి, దయచేసి ఆపేయి. అలా చేయకు.
వాడిని చంపి కాదు, శిక్ష వేయించి న్యాయం పొందాలి.
ఖుషి.
ఖుషి, నువ్వెక్కడున్నా. నన్ను క్షమించు.
చెప్పు నిఖిల్.
ఖుషీని, జమునాదాస్ గారిని చంపింది నువ్వేనని ఒప్పుకో.
వీడి ప్రాణం తీస్తే ఆశ్రమం మనది అవ్వదు.
ఆశ్రామం, అందులో పిల్లల గురించి ఆలోచించు.
థాంక్ యు, ఖుషీ
తెలుసా?
నువ్వు మాకు ఆ గేట్ వద్ద దొరికావు.
అక్కడేనా?
మనిషి చనిపోయాక
వారి ఆత్మకి విముక్తి లభిస్తుందని,
అక్కడ నుండి వారి కొత్త ప్రయాణం ఆరంభం అవుతుందని అంటారు
దాన్నే మరణాంతర కాలం అని అంటాము.
ఇందులో సుఖదుఃఖాలు ఏమీ ఉండవు.
తప్పొప్పులుండవు.
నలువైపులా కేవలం ప్రశాంతమైన వెలుగు ఉంటుంది
చివరికి అందరం అందులో కలిసిపోటాము.
అది నిజమో కాదో మనకి తెలిదు.
కానీ ఇది మాత్రం నిజం.
దేవుడి సంకల్పం ఉంటే,
అన్నిట్లో లాజిక్కు కాదు, కేవలం మ్యాజిక్కే ఉంటుంది.